Sinds 2006 schrijft hij atmosferische rocksongs, met een organisch geluid, waarin eigenlijk op een subtiele manier heel veel samenkomt van de muziek uit zijn jeugd. Hij groeide op met Duran Duran en Depeche Mode, maar luisterde later ook naar de donkerte van heavy bands als Anathema en My Dying Bride of werd geraakt door de melancholie van David Gray en Ian Brown, zo lezen we in zijn bio. Dat resulteert in een vooral sfeervol album vol tracks die even de tijd nodig hebben om tot de ziel door te dringen of om zich bloot te geven. De majestueus opgebouwde tracks Signals In The Sky en After The Strorm, en de donkere afsluiter Lashes zijn daar wellicht de beste voorbeelden van. ‘It’s All Over Now’, zingt Van der Linden gekweld, maar de muziek houdt je wel bijna tien minuten lang in zijn greep. Nederland heeft er een bijzondere groep bij. WILLEM JONGENEELEN