|
|
|
|
|
 |
|
| POP |
|
|
| (EXCELSIOR/V2) |
|
|
Marien Dorleijn is een van Neêrlands beste songschrijvers. Hij won ooit de finale van de Grote Prijs van Nederland als singer-songwriter en rijpte als muzikant bij Caesar. Met zijn band Moss maakte hij in 2007 een schaamteloos mooi debuutalbum, maar de popliedjes bleken te soft voor zijn tijd of gewoon even niet hip genoeg. Hoe anders is dat anno 2009. Dorleijn schrijft nog altijd geweldige popliedjes. Ze zijn alleen een tikje donkerder en harder deze keer en ze worden door hemzelf en zijn prima band heel anders ingekleurd. Soms lijkt het wel hedendaagse psychedelica, met die inzet van moderne elektronica en effectpedalen.
|
De mannen achter de mengtafel (good old Frans Hagenaars met de heren van Moss zelf) zijn niet bang het experiment aan te gaan en bezitten gevoel voor sfeer. Moss klinkt op de eerste helft van de cd bij vlagen heerlijk Brits en van alle tijden, omdat er op verschillende momenten onder meer XTC en hun alter ego’s The Dukes Of Stratosphear, maar ook Razorlight en The Stone Roses (zonder de dansritmes) in terug te horen zijn. Als John en Paul nu in hun twenties verkeerden, zou The White Album wel eens precies zo kunnen hebben geklonken. Dat zijn grote namen en gewaagde voorbeelden, want we hebben het hier over een ietwat schuchter, maar uiterst talentvol Amsterdamse bandje met een songschrijver vol Zeeuwse nuchterheid die niet graag de held uithangt, maar gewoon op zoek is naar een beetje liefde. Eentje die, gelet op het tweede deel van het album, thuis ook hoorbaar geniet van de Amerikanen van My Morning Jacket en Fleet Foxes of wel eens een oud plaatje met grappige geluidjes uit een keyboard van Grandaddy opzet. Zou Dorleijn beseffen wat hij overhoop gaat halen met de release van deze parel van de hedendaagse Nederpop? Want ik kan me niet voorstellen dat hier (en ver buiten de landsgrenzen) nog veel betere popplaten gemaakt gaan worden in 2009. WILLEM JONGENEELEN |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
Mooie plaat hoor. Vind zelf het eerste deel het lekkerst, maar dat ligt aan mijn persoonlijke smaak. Weer fijn om te horen dat er op dit moment veel moois in ons landje geproduceerd wordt.
Blog
Twitter |
|
|
|
|
|
|
|
|
Inderdaad, erg lekker muziekje. En wat een hoop sferen. Het roept heel wat bij me op.
Maar wat een pretentieus geneuzel in de recensie. Een vergelijking met een niet bestaande moderne White Album is werkelijk stompzinnig. En hoe vaak dit jaar al niet is geroepen dat de plaat van het jaar is gemaakt. |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Een hele goeie plaat, kan zich international meten met de sterkere albums. Lekker afwisselend, vond de presentatie (10/10) sterk en denk zelf dat ze de komende tour/optredens alleen maar sterker zullen worden. Ik ben fan! |
|
|
|
|
|
|
|
|
| Ik speel (met Closer) in hun voorprogramma in 013 volgende week donderdag! :P |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
