Volcano

Genre
Indie
Distributeur
HEAVENLY/PIAS
Gepubliceerd op
Artiest/band
Temples

Waar Tame Impala een handjevol kruiden uit de sixties plukt, leuren de Britten twee volle boodschappentassen met zich mee. Hun liedjes: licht-psychedelisch en melodieus. Hun productie: dual mono opgenomen, alsof Joe Meek zich ermee heeft bemoeid. Hun kapsels: hangend tot ver over de oren. Daar is allemaal niets mis mee, maar tegelijkertijd is de ontkenning van de bandleden begrijpelijk. Niemand wil een muzikale kringloopwinkel zijn. Wie herkauwt, eet smakeloos. Daarom moest dit tweede album helemaal anders klinken. Groots, gelaagd en mythisch, als een vuurspuwende vulkaan. Soms lukt dat, maar vaak ook niet. De zeurderige opener Certainty bijvoorbeeld is eerder een waakvlammetje dan een steekvlam. Of het door synthesizers opgepompte All Join In, een draak van een song die zich klapwiekend groot maakt maar weigert vuur te spuwen. Daar staat een aantal fraaie momenten tegenover. Zo klinkt het barokke (I Want To Be Your) Mirror als een brandend brokje hasj en stuwt Open Air de luisteraar vervolgens stoned en tevreden de vulkaan op. Even wordt zelfs de beoogde eruptie aangekondigd door het hyperaanstekelijke Mystery Of Pop, maar net als de vuurberg begint te beven, wordt de boel gedoofd door een reeks lijzige slotnummers. Zonde. Temples schrijft goede songs, en die mogen best retro klinken (meer The Kinks dan Roman God-Like Man wordt het niet), maar de band vervalt vaak in middelmaat en overproductie. Geslaagd album? Half. Mainstream-doorbraak? Wie weet, ook passieve vulkanen trekken veel volk – daar moet Temples dan maar op hopen. THOMAS SNOEIJS


Volcano van Temples gratis thuis ontvangen, samen met de nieuwe Elbow? Neem dan nú een abonnement op ons prachtblad en word automatisch lid van Club OOR! Klik hier voor alle info.