World Eater

Genre
Avant-garde
Distributeur
SACRED BONES/KONKURRENT
Gepubliceerd op
Artiest/band
Blanck Mass

Maar stiekem wisten we dat natuurlijk al: Blanck Mass is Benjamin John Power, de helft van het Britse electronoiseduo Fuck Buttons, dat in 2008 debuteerde met het compromisloze Street Horsssing en het in 2012 zowaar schopte tot de soundtrack bij de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Londen. Evenals Blanck Mass zelf trouwens, iets wat op World Eater – zijn derde album – in minimaal twee tracks lijkt na te echoën: Silent Treatment hangt met z’n hysterische koorzangsamples dicht tegen het Champions League-anthem aan en ook Hive Mind mondt uit in een euforische stadionhymne waarbij de lauwerkrans van Apollo je al snel tegemoet blinkt. Nee, hier wordt opnieuw niets klein gehouden. Zo vinkten we elders op World Eater electrostatische hardcore (Rhesus Negatif) en bijna Neubauten-achtig wapengekletter (Minnesota/Eas Fors/Naked) af. Dat de plaat ondanks z’n dwingende, om niet te zeggen agressieve karakter toch met gemak de kwalificatie ‘teringherrie’ ontstijgt, komt door Powers gevoel voor detail, maar ook door het haarfijn afgestelde dreigingsniveau dat voortdurend in z’n muziek zit. Of hij nu even windstilte aanbrengt (Please) of industrieel rockend uit de bocht vliegt (The Rat), altijd hangt er spanning, onrust en ongemak in de lucht. En hij heeft er niet eens woorden – althans geen verstaanbare – voor nodig. Knap. ERIK VAN DEN BERG