Dutch Pop Nights in Duitsland, dag 1

Genre
ALL
Gepubliceerd op

Dag 1

De toer start in Hamburg. Voor Jo Goes Hunting is het gelijk de eerste keer dat ze in Duitsland spelen. OOR ontmoet de bands in de Molotow, de beroemde punkzaal op de Reepherbahn. We raken aan de met Sjoerd Krul, de gitarist van Jo Goes Hunting. 'Je weet dat er vanavond boekers in de zaal staan, maar dat kan in principe altijd natuurlijk. Wij gaan er als band in ieder geval niet anders van spelen. Je merkt wel dat een zaal gevuld met mensen uit die wereld vaak wat terughoudend is: die lui gaan niet totaal uit hun dak of zo. Ons doel is ook niet om dat bij hen voor elkaar te krijgen. Zolang wij onderling elkaars energie overbrengen en lol hebben, merken zij dat ook vanzelf.'


Aan GOSTO de eer om de eerste avond af te sluiten. Roel en de band worden naarmate het optreden dichterbij komt steeds ongeduldiger en vooral meliger. Gitarist Gyo Kretz zet een paar hiphopplaten op waar Roel en bassist Bram Wassink hun energie op kwijt kunnen. Als Rae Sremmurds Black Beatle voorbij komt is het hek helemaal van de dam. 'Je moeder is dik', schreeuwen de twee bijna vijf minuten naar elkaar op de beat van het nummer. Grappig genoeg staat de band vijftien minuten later volledig gefocust op het podium. Van de meligheid van het je-dikke-moederverhaal is niets meer over.


Terwijl GOSTO aan zijn set bezig is, vraagt Raven (Mozes) me om mee naar buiten te gaan. 'Of ik even foto's van ze wil maken' Sure. Gewapend met een wegwerpcamera en het drietal Ernst-Jan, Corto en Raven aan mijn zij lopen we naar buiten. 'Het was de bedoeling om van het wegwerpcamera verhaal een bandtraditie te maken', vertelt Corto. Maar doordat de camera nog wel eens kwijt raakt of vergeten wordt, is het uitgelopen tot een wisselvallige traditie. Het poppodium ligt midden in St. Pauli, een wijk vol stripclubs volgehangen met Las-Vegas-achtige neonverlichting: de ultieme locatie om de afgezwakte traditie nieuw leven in te blazen dus.


Jimmi van Jo Goes Hunting wil een cadeau voor zijn broer achter laten. Zijn broer Rocco speelt namelijk in De Staat en staat over twee dagen precies dezelfde plek. Na zijn eigen optreden loopt Jimmi de straat op en duikt in een van de vele seksshops die dit deel van Hamburg rijk is. Nog geen kwartier later keert hij alweer terug en houdt triomfantelijk een enorme dildo omhoog. 'Ik vraag aan de mensen van Molotow of ze het donderdag aan De Staat willen geven, leuk cadeau voor die gasten als binnenkomer', grapt hij.

Dag een van de tour zit er bijna op. Het grootste gedeelte van de groep besluit terug naar het Hostel te gaan. 'Last van m'n stem', zegt Melle (Mozes). Terwijl enkelen het centrum van Hamburg nog gaan verkennen, gaat hij zich voorbereiden op het tweede optreden van deze korte tournee, in Berlijn, hoofdstad van onze oosterburen.

WIE IS WIE?

GOSTO is het project van Roel Vermeer (27). De Rotterdammer van oorsprong maakt elektronische popmuziek in de lijn van James Blake en Chet Faker. Vorig jaar bracht hij zijn eerste album Memory Ivy uit en toerde daarmee door binnen- en buitenland.

De heren van Mozes & The Firstborn lopen ondertussen alweer een tijdje mee en brachten vorig jaar hun tweede langspeler uit. Alhoewel, eigenlijk was het hun derde. Nadat de band niet tevreden was met het resultaat, besloten ze een volledig album in de prullenbak te gooien en weer helemaal opnieuw te beginnen. Na een periode waarin frontman Melle Dielesen (27) niet goed in zijn vel zat ontstonden de nummers voor A Great Pile Of Nothing. Afgelopen maand bracht de band een nieuwe EP uit genaamd Marianne.

Last, but not least is het project van Jimmi Jo Hueting (25). Onder de naam Jo Goes Hunting brengt de Nijmegenaar volgende maand zijn debuutalbum uit. De multi-instrumentalist studeerde cum-laude af aan het conservatorium in Rotterdam en kende internationaal succes met zijn eerste single Act Of Leaving.

Door Melvin Sturm