Gregory Porter: een warme stem in kille tijden

Genre
Soul/r&b
Gepubliceerd op


Gregory Porter heeft namelijk de Obama-factor. Hij is ontzettend likable. Hij heeft een universele charme. Daarnaast draagt de zanger alles uit waar de wereld, zeker na een kille week als deze, behoefte aan heeft. Liefde, warmte, romantiek, vrijheid, verbondenheid, geborgenheid. Al deze elementen komen samen in Porters' songs, waarvan hij nog geen slechte schreef. Vanavond doet de menselijke kruising tussen teddybeer en jazzcat geen concessies. Net als bij al die andere optredens in het verleden, bezet Porter ook dit grote poppodium met slechts een select clubje jazzmuzikanten. Pianist, bassist, drummer, saxofonist en orgelspeler, die laatste een nieuwe toevoeging aan de line-up. En net als voorheen duren de nummers soms wel vijftien minuten.


Maar Porter verliest de aandacht van het publiek geen moment! Met de grootste muzikaliteit en - zo lijkt het - het grootste gemak schakelt hij memorabele en ronduit magische momenten aaneen. Van een euforisch Liquid Spirit - 'Clap your hands so hard that Donald Trump can hear you!!'' - tot een verrassend funky versie van ballad Hey Laura. De gemoederen in de HMH verschieten per nummer; van enthousiast en strijdlustig (een lang en fenomenaal Musical Genocide) naar muisstil en geëmotioneerd (de bloedstollend mooie make-up song Don't Be A Fool, bestaand uit louter piano en Porters' warme chocoladestem).


Vanmorgen overleed Leonard Cohen op 82-jarige leeftijd. Hoewel de verschillen meer aan het oppervlak liggen, hoeven we niet diep te graven om de overeenkomsten tussen Porter en de poëet te benoemen. Beiden gaan tekstueel tot het bot. Beiden klinken wijzer dan wijs. Beiden bewijzen dat je met puur een goed lied en een bijzonder stem mensen nog steeds diep kunt roeren en massaal kunt bereiken. Beiden behoren wat mij betreft tot de grootste singer-songwriters aller tijden. Rust zacht Leonard, het is je gegund. En laten we, als eerbetoon aan hem, zangers als Gregory Porter net even wat meer koesteren dan de dag voor vandaag.

Door Randy Timmers / Fotografie: Paul Barendregt

Gezien: 11 november 2016, Heineken Music Hall, Amsterdam