OOR Concerts overzicht

Patti Smith viert 40 jaar Horses in Paradiso

‘Soli Deo Gloria’ staat er in grote reliëfletters op de achterwand van Paradiso, vlak boven het middelste glas-in-loodraam van de poptempel. De Latijnse tekst (die zoveel als ‘enkel aan God de eer’ betekent) zal er vast al behoorlijk wat jaren prijken, maar vanavond valt deze mij en vele andere aanwezigen pas voor de eerste keer op. Precies op de avond waarop punkpoëet Patti Smith, niet bepaald de grootste liefhebber van religie, die beruchte openingszin van haar debuut Horses snauwt. ‘Jesus died for somebody’s sins, but not mine’. Smith is anno 2015 nog steeds de rebel en energieke artiest die ze in 1975 was, toen Horses uitkwam. De boodschap is tijdens het jubileum van de debuutplaat nog steeds relevant en nog lang niet versleten, bewijst een sterke integrale vertolking in Paradiso.

Yo La Tengo: pracht in al zijn eenvoud

Het mooie aan Yo La Tengo is dat de langlopende band twee compleet verschillende gezichten heeft. Aan de ene kant vormen de Amerikanen een populaire indierockgroep die allerlei stijlen aan elkaar bindt. Shoegaze, post-rock, you name it. Zolang er maar gruizig gitaarwerk in voorkomt. Aan de andere kant is de band een romantisch zangduo plus bassist dat hartverwarmende liedjes schrijft, geïnspireerd door een huwelijk (van Georgia Hubley en Ira Kaplan) dat al meer dan dertig jaar sterk staat. Bij Yo La Tengo's vorige optreden in Paradiso speelde de groep twee sets; één van beide zijdes van de zelf geslagen munt. Tijdens het semi-seated concert van vanavond draait het voor de verandering eens allemaal om de zachtaardige kant van de band.

Sleaford Mods: eenvoud op zijn best

Vier bierkratten, een laptop en een microfoon. Meer hebben dj Andrew Fearn en zanger James Williamson niet nodig. Sleaford Mods mag dan wel een simpel concept zijn, met Key Markets heeft het Britse duo één van de betere platen van 2015 in handen. De uitgebreide tournee loopt in de Melkweg bijna tot zijn eind. Vermoeid zijn de heren echter alles behalve en in een razend tempo krijgt Amsterdam precies wat het wil.

Jamie xx is de grootmeester van de Good Times

Sommige kenners fluisteren het al maanden: In Colour, het solodebuut van Jamie xx, mag de jaarlijstjes in. Geef de vroege lijstsamensteller eens ongelijk: de veelzijdige plaat met de kleurrijke hoes is een meesterwerk dat de muzikale carrière van Jamie Smith, sleutellid van The xx, perfect laat weerklinken. Een album dat niet alleen melancholisch is, maar ook uitstekend als dansplaat werkt. Vanavond wordt de grote zaal van Paradiso ingekleurd en aan het dansen gebracht door een dj-set van de jonge grootmeester, die perfect aansluit op de visie die hij met In Colour neerzette.

Weinig memorabel Metric verdient sympathie

De synths en keyboards zijn bekleed met glitters, afgetopt met een laagje nepbont. De bassist ziet er met zijn giletje uit als Alain Clark anno 2007. Metric is geen hippe band, misschien wel de meest onhippe band van het moment. De Canadese band rond Emily Haines toert met de nieuwste plaat Pagans In Vegas en vanavond is Paradiso aan de buurt. Het is prettig gevuld in de zaal, met achterin gaten waar je met een compacte backpack gemakkelijk doorkomt. Niet bepaald het recept voor een memorabele avond. Dat zal het ook niet worden, maar Metric toont vanavond een roestvaste visie en dat siert ze.

The Strypes zijn de rocksterren van de toekomst

Uit het niks leken ze er opeens te staan, daar op het hoofdpodium van Pukkelpop 2014. Zomaar vier Ierse jochies met twee EP’sen een langspeler (Snapshot) op zak die een set van een krap uur voor tienduizend man spelen. Alle vier gehuld in pak en verborgen achter een zonnebril om hun babyface en jeugdpuistjes te verbergen. Een ogenschijnlijk riskante boeking, maar vanaf de eerste gitaarklanken blijkt dat schijn bedriegt: het optreden is steengoed en een bewijs van het cliché ‘jong geleerd is oud gedaan’. Al enkele jaren worden concertgangers over de hele wereld verrast en omvergeblazen door het talent van deze jongens. Hun naam: The Strypes. De graag geziene baby-rock & rollers spelen vanavond met hun nieuwe plaat Little Victories op zak in de Amsterdamse Tolhuistuin een show waarbij het talent duidelijk hoorbaar is.

Fink galmt door Doornroosje

Het kan bijna niet toepasselijker: Fink in Doornroosje. Met zijn gouden keeltje vertelt zanger Fin Greenall vanavond sprookjes in het Nijmeegse poppodium. De Brit heeft geen moeite om de uitverkochte zaal in trans achter te laten. Toch zorgen de matige songteksten en de galm, die in elk nummer nodig lijkt te zijn, ervoor dat die trans af en toe verbroken wordt.

Opeth overweldigt in twee akten

Bij een dubbele verjaardag hoort een dubbel feestje. Niet alleen viert Opeth dit jaar zijn vijfentwintigjarige bestaan, ook bracht de band precies tien jaar geleden succesplaat Ghost Reveries uit. Reden genoeg voor een serie optredens die bestaan uit een integrale vertolking van dat specifieke album, aangevuld met een tweede bedrijf met hoogtepunten uit een kwart eeuw Stockholmse progmetalgeschiedenis. Een avondvullend programma dus, vol overtuiging gebracht.

Extince blijft ondanks alles zichzelf

Hij is de ongekroonde koning van de Nederhop. Zijn eerste drie Engelstalige platen meegerekend, is het op 13 maart 2015 verschenen X alweer album nummer tien van de Brabantse kletsmajoor. Maar de koning kan niet op zijn lauweren rusten. Allerminst. Hij moet er hard aan trekken om zalen als de Utrechtse Helling te vullen. Extince houdt de Nederlandse rapscene niet meer in zijn greep zoals hij deed toen hij nog een van de grondleggers was. Nu zijn catalogus in de dubbele cijfers zit, is er stilletjes aan weer een kleine buzz om zijn persoontje ontstaan. Maar is zijn jubileum de reden voor de hernieuwde aandacht, of heeft de Exter-o-naldus daadwerkelijk nog iets relevants te melden? De Helling gaat het meemaken.

Pure liefde en stomende jazz bij Gregory Porter

Hij mag dan wel in Amerika geboren zijn, Gregory Porter is inmiddels een geliefd onderdeel van het meubilair van het Nederlandse muzieklandschap. Sinds zijn doorbraak is er nog geen jaar voorbij gegaan zonder show op Hollandse bodem. De ene keer stond hij met het Metropole Orkest in Tivoli in het kader van een composers competitie, de andere keer kwam hij voor festivalsets naar Lowlands en North Sea Jazz. Lang wachten was het op een ouderwetse, no-nonsense clubshow van de reus, maar deze week is het dan eindelijk zover. Met een nog onaangekondigd nieuw album op komst, reist de beste soul- en jazzzanger ter wereld deze week langs de Nederlandse poppodia. Vanavond is de grote zaal van Paradiso aan de beurt.

The Vaccines verrassen met bijgeschaafde liveset

‘Ik wil net zo groot worden als U2, de Stones en fucking Imagine Dragons’, onthulde Vaccines-frontman Justin Young onlangs in NME. Om ambities en een gedurfde attitude zit de band niet verlegen. Aan energieke indiehits en kwaliteitspop ontbreekt het de Londenaren evenmin. De grote zwakte van het viertal is, onfortuinlijk genoeg, haar livereputatie. Hun livealbums leveren daar empirisch bewijs voor: op zowel Live From London (2011) als Live From Brighton (2012) klinken Youngs vocalen niet best (understatement-alarm), de sterke hits als If You Wanna worden in te hoog tempo kapot geramd en het bandgeluid klinkt kaal en galmend, alsof Young en consorten in een lege kathedraal op hoog volume staan te spelen. Wellicht zijn de Nederlandse fans wat afgeschrikt, want de Melkweg is vanavond niet uitverkocht – de balkons van The Max zijn niet eens geopend. Verrassend genoeg komen The Vaccines ondanks het bovengenoemde grotendeels sterk en energiek uit de en verrassen daarmee zowel vriend als vij… eh, afhaker.

PiL zoekt de toenadering in Paradiso

Die John Lydon toch: hij figureerde in een boterreclame, en zijn ex-band Sex Pistols siert zelfs een serie creditcards. Tsja, Lydon kan nog zo hard schreeuwen dat hij tegen het systeem is, hij maakt er inmiddels ook goed gebruik van. Toch, aan zijn experimentele muziek doet het weinig af. Met zijn post-punkband Public Image Ltd. (PiL) geeft hij in Paradiso een aardig geslaagd optreden.

Blackstreet en Keith Sweat nog altijd vol vuur

In de hoogtijdagen van de new jack swing, dat bij ons dan swingbeat wordt genoemd, vullen Blackstreet en Keith Sweat met gemak de Rotterdamse Ahoy’. Elk in hun eentje. Nu staan deze twee architecten van het genre gezamenlijk in de - relatief veel kleinere - Ronda-zaal van TivoliVredenburg. De avond krijgt hierdoor de grandioze sfeer van een heuse downhome Amerikaanse clubshow en de pakweg 2000 bezoekers zijn echte hardcore fans en liefhebbers die alle hits van deze twee top-acts woord voor woord meezingen. En het aantal hits – nee, geen grote pophits, maar heuse club-klassiekers – verbaast ook uw redelijk ingevoerde verslaggever...

Wederzijds liefde bedrijven met Miguel in Paradiso

Als r&b-luisterende vrouw zit je toch vaak in een tweestrijd: vind ik dit nou sexy of beledigend? Gelukkig is daar Miguel (uitgesproken: Mi-kel en niet Mi-kwijl). Zijn muziek propageert seks die niet alléén om het genot van de man draait. Een instelling die vaak heerst bij collega-artiesten zoals The Weeknd of Ty Dolla $ign.

Veelzijdig Editors pakt Paard moeiteloos in

Van spelen voor vijftienduizend fans in de Ziggo Dome… naar een show voor zo'n elfhonderd man in het Paard van Troje? Editors draait er zijn hand niet voor om. De Britse band staat over een ruime maand maar liefst driemaal in een uitverkochte HMH, maar treedt vanavond al aan in de Haagse poptempel voor een verrassingsshow ter ere van In Dream. Zoals de titel al doet vermoeden een nieuwe, vijfde plaat vol duister-dromerige songs; weer heel andere koek dan de stadionrock van The Weight Of Your Love. Ondanks de bezettingswijziging die ten tijde van dat album plaatsvond (Chris Urbanowicz vertrok, vervangende gitaristen Justin Lockey en Elliott Williams kwamen erbij), zet Editors de lijn van constante vernieuwing dus stevig door.

Beans & Fatback zeer solide in Bitterzoet

Zonder zich te onderscheiden door baanbrekende of vernieuwende muziek, is Beans & Fatback in drie albums tijd toch uitgegroeid tot een band van internationale allure. Amsterdam, Berlijn en Nashville werden verkend om gestalte te geven aan de derde plaat, Heroine Lovestruck, naar eigen zeggen de rauwste plaat uit het oeuvre. En zeker, de formatie heeft met het nieuwe schijfje de garage-soul van de eerste albums ingeruild voor een Tarantino-esque retro rock & roll-sound, die niet zou misstaan op de fictieve radiozender K-Billy’s Super Sounds Of The Seventies. Vanavond presenteren de heren (en dame) in Bitterzoet deze nieuwe lp.

“Weird Al” Yankovic zingt een moppie in de Melkweg

De bekendste muzikale komiek van onze planeet is zonder twijfel “Weird Al” Yankovic (echte naam: Al Yankovic). Al bijna vier decennia lang maakt de Amerikaanse antiheld de popmuziek onveilig met zijn parodieën in woord en beeld. Op de scheidslijn van camp en cult, soms vlijmscherp, vaak melig, maar altijd snel inhakend op de actualiteit en goed voor op z’n minst een grijns. Artiesten beschouwen het als een eer om door Weird Al te grazen genomen te worden – van Michael Jackson tot Madonna, van Pharrell tot Lady Gaga, niemand is veilig voor z’n persiflages.

Youth Lagoon daalt neer op aarde

‘Hee, jij daar! Ja jij, die vrolijke man! Je ziet er blij uit. Wat drink je? Heineken? Ik ook! Cheers!’ Een man met een enorme krullenbos schreeuwt vanaf het podium naar het balkon in de Bitterzoet. Sorry, maar Youth Lagoon zou hier toch spelen? Met de enigmatische frontman Trevor Powers, meer mystiek wezen dan mens? Maar het is toch echt Powers die hier een amicaal kroeggesprek voert. Vanavond trekt de mist rond Youth Lagoon op.

Van Morrison haastig in HMH

Zou hij er zelf eigenlijk wel zin in hebben? Vast wel een beetje, maar te zien is het niet. Zoals vanouds maakt zeventiger Van Morrison weer een chagrijnige indruk en zit het concert er alweer op voor de sfeer er goed in zit. Zie dan maar eens te genieten.

Verslag Reeperbahn Festival 2015

Noem het Reeperbahn Festival gerust de Duitse variant van Eurosonic/Noorderslag, met showcases verspreid over de hele stad en talloze acts die hoge ogen gooien in Amerika en Europa. Maar zoals Duitsland een paar flinke tandjes groter is dan ons eigen land, is Reeperbahn Festival ook de grote broer van Eurosonic. Ieder jaar weer trekt het festival in de Hamburgse rosse buurt meer internationale bezoekers en groeit de ruimte voor specifieke Europese muziekmarkten gestaag. Zo is er een speciale middag ingeroosterd voor talent van Nederlandse bodem en staat deze tiende editie van Reeperbahn in het teken van Fins talent. Dat allemaal naast de reguliere optredens, talloze interessante conferenties, uiteenlopende kunstvoorstellingen en de vrij bizarre locatie: aan indrukken geen tekort op Reeperbahn. OOR was erbij en brengt uitgebreid verslag uit.

Crosby, Stills & Nash haperend en harmonieus in HMH

We have all been here before… Ja, zes jaar geleden om precies te zijn. Het is inderdaad een déjà vu om Crosby, Stills en Nash hier op het podium van de Heineken Music Hall te zien staan. Eigenlijk zouden we vanavond in het Concertgebouw moeten zitten, maar die stunt werd niet lang na de aankondiging al weer ingetrokken. Het bordje ‘uitverkocht’ dat op de deur van de HMH hangt rechtvaardigt die beslissing wel, waar het de belangstelling voor het legendarische drietal betreft. Maar we weten ook nog dat de laatste meters van Crosby, Stills en Nash in deze zaal niet al te memorabel waren, in die zomer van 2009. De band deed z’n best, het publiek genoot kalm en instemmend van de voorstelling, maar in de vierkante zwartheid van de hyperfunctionele concerthal was juist datgene waar iedereen van droomde ver te zoeken: het sfeertje.

Sufjan Stevens mist gevoelige snaar in Carré

Wat als je moeder, de enige persoon die wel van je móet houden, niet laat merken dat ze dat doet? Het is een vraag waar Sufjan Stevens mee worstelt op Carrie & Lowell, een van de mooiste platen van dit jaar. Het zevende album van de Amerikaanse singer-songwriter is vernoemd naar en geïnspireerd door zijn moeder: de psychisch zieke, vrijwel altijd afwezige Carrie, die pas op haar sterfbed ophelderde dat ze wel wilde, maar niet voor haar kinderen kón zorgen. De leegte, het verdriet, de angst om te worden zoals zij was, de bitterzoete herinneringen aan de tijden dat het heel eventjes wél goed ging: Sufjan Stevens neemt je mee en scheurt je hart in twee.

Het is vermakelijk meedeinen bij Action Bronson

De chefkok die rapper werd. Minstens zo bekend vanwege zijn muziek is de Amerikaanse hiphopper Action Bronson vanwege zijn verhaal. Het dit jaar verschenen album Mr. Wonderful zal daar geen verandering in brengen. Een alleraardigste plaat hoor, maar het is Bronson zelf die een larger-then-lifefiguur is geworden.

Incubate 2015: Wire, Mercury Rev, UMO, Melvins e.a.

‘There is only one guy in the front row who brought his girlfriend’, concludeert Mark Kozelek op de openingsdag van het Incubate Festival. Verder ziet hij louter mannen op de eerste rij zitten; eenzame muzieknerds die na zijn show weer komen zeuren om obscure vinyluitgaves. ‘I don't give a fuck about vinyl. People that have a girlfriend don't collect vinyl. Leave me alone.’ Wie zijn festival opent met Sun Kil Moon weet dat het geen warm welkom zal worden. Zeker niet voor Incubate dat inderdaad gedomineerd wordt door mannen die, slechts vergezeld door een blokkenschema, door Tilburg lopen. Wij sluiten ons aan en doen verslag van Nederlands mooiste festival voor nerds, eh, progressieve mensen.

Unknown Mortal Orchestra toont veelzijdigheid in Utrecht

‘Net wat research gedaan naar welke dag het is; ik kwam erachter dat het zondag is’, luidt de tweet die Unknown Mortal Orchestra om 14.53 uur de wereld inzond. UMO-kartrekker Ruban Nielson, waarschijnlijk net wakker met een heftige kater na een feestavond op Incubate, staat een zestal uur na de quasi-serieuze tweet op de planken van de Pandorazaal van TivoliVredenburg. Razend benieuwd zijn we naar hoe we hem zullen aantreffen op het podium. De beste man, vrije geest in hart en nieren, zijn impulsen als belangrijkste talisman volgend, kan namelijk wel eens voor onvoorziene podiumfratsen zorgen. Nielson blijft echter verrassend rustig vandaag, maar de live-sound van zijn band, die bijna loodrecht staat op hoe UMO op plaat klinkt, laat ons achter met dubbele gevoelens.

Oud werk redt Beirut in Paradiso

Beirut speelt vanavond de eerste van zijn twee uitverkochte concerten in Paradiso. Vanwege de stormloop op kaarten voor de eerste show werd snel een tweede optreden aangekondigd – geen overbodige luxe gezien het massaal toegestroomde publiek vanavond. Ook aan de deur moeten nog liefhebbers van de Amerikanen teleurgesteld worden. Beirut weet met zijn unieke mix van de meest uiteenlopende stijlen (‘wereldmuziek’ gecombineerd met moderne pop, folk en elektronica) een grote schare fans aan zich te binden.

Mac DeMarco brengt chaos naar Paradiso

Een gezellig familieconcert hoef je bij de Canadese New Yorker Mac DeMarco niet te verwachten. Hij verandert Paradiso dan ook in één grote chaos van moshpits en crowdsurfers – de opblaasbeesten ontbreken er nog maar net aan.

U2 avond vier: de koning te rijk

Het zal niemand ontgaan zijn: U2 is in town. In het kader van hun iNNOCENCE + eXPERIENCE tournee strijkt het circus vier dagen neer in de Amsterdamse Ziggo Dome – de eerste concerten van de grootste rock & roll-band ter wereld op Nederlandse bodem in zes jaar tijd. OOR is de hele week van de partij en doet verslag vanaf de scheidslijn van onschuld en ervaring. In het slotakkoord zien we hoe de vermoorde onschuld de macht grijpt, de koning eert en de definitie van punk anno 2015 op z’n kop zet.

U2 avond drie: de lach en de traan

Het zal niemand ontgaan zijn: U2 is in town. In het kader van hun iNNOCENCE + eXPERIENCE tournee strijkt het circus vier dagen neer in de Amsterdamse Ziggo Dome – de eerste concerten van de grootste rock & roll-band ter wereld op Nederlandse bodem in zes jaar tijd. OOR is de hele week van de partij en doet verslag vanaf de scheidslijn van onschuld en ervaring. Voor een nieuw perspectief kiezen we op avond drie positie op de vloer.

Harde liefde zegeviert bij Sun Kil Moon in Tivoli Vredenburg

Boksfanaat Mark Kozelek voelt zichzelf verwant met een prijsvechter. Klappen durven incasseren, strijdlust tonen en tegenstanders steeds weer verrassen. Wie wil overleven moet soms de botte bijl erbij pakken. ‘I need a fucking towel!’, bromt de Amerikaan licht getergd aan het begin van zijn show in TivoliVredenburg. Een minuut later onderbreekt hij een geestige anekdote over een koffer met ‘vergeten’ Sun Kil Moon-merch die hij ooit in Nederland achterliet. Met dezelfde vraag, alleen nog iets nukkiger: ‘Now, where’s that towel!? Promoter! Towel!’ Na een halve minuut komt de stagemanager het podium op gewandeld, met een zachte witte handdoek onder zijn arm. Sun Kil Moon is klaar voor de strijd.

U2 avond twee: pompen of verzuipen

Het zal niemand ontgaan zijn: U2 is in town. In het kader van hun iNNOCENCE + eXPERIENCE tournee strijkt het circus vier dagen neer in de Amsterdamse Ziggo Dome – de eerste concerten van de grootste rock & rollband ter wereld op Nederlandse bodem in zes jaar tijd. OOR is de hele week van de partij en doet verslag vanaf de scheidslijn van onschuld en ervaring. Dit is wat ons opviel op de tweede avond.

U2 met open hart in Ziggo Dome

Het zal niemand ontgaan zijn: U2 is in town. In het kader van hun iNNOCENCE + eXPERIENCE tournee strijkt het circus vier dagen neer in de Amsterdamse Ziggo Dome – de eerste concerten van de grootste rock & roll-band ter wereld op Nederlandse bodem in zes jaar tijd. OOR is de hele week van de partij en doet verslag vanaf de scheidslijn van onschuld en ervaring. Om te beginnen met avond één.

Torres redt zichzelf in eindsprint

Keihard in de lach schieten als iedereen uitgelachen is. Veel te lang doorgaan met een grap. Dwars door iemand heen praten. Iedereen kent wel zo'n eikel die nooit het goede moment aanvoelt. Vanavond in Paradiso staat er, nee zit er zo iemand op het podium, achter zijn drumstel. De drummer van Torres slaat keihard de ziel uit het intro van New Skin. Gelukkig draait het vanavond niet om de drummer, maar Mackenzie Scott. Dankzij haar zien we toch een bijzondere show, waar we ons kapot ergeren, maar ook enorm genieten.

Verslag Bruis: Echo & The Bunnymen, Mark Lanegan, Lamb e.a.

Het Maastrichtse festival Bruis beleefde afgelopen weekend opnieuw een succesvolle editie. Het driedaagse gratis festival trok enkele tienduizenden bezoekers met grote namen als Echo & The Bunnymen (foto), Lamb en The Undertones op de affiche. De afzegging van Patrick Watson werd bovendien ruimschoots goedgemaakt door de last minute boeking van Mark Lanegan. Ook Club OOR was van de partij en met dank aan onze vrienden van Zef Magazine tekenden we het volgende totaalverslag op.

Foals regeert de Melkweg

What Went Down? Foals went down! De gelukkige Foals-fans die er vanavond bij zijn zullen morgen ontwaken met spierpijn, blauwe plekken en de herinnering aan dé sprong. De band rondom Yannis Philippakis, de kleine man met de grote mond, bewijst in Amsterdam namelijk wederom zijn bejubelde livestatus.

Jurassic 5: Eensgezindheid is de troef

Ergens in de organisatie lijkt er iets spaak gelopen te zijn, afgezien van (of mede door) de gewijzigde aanvangstijd van 22:00 uur. De rij voor de Paradiso is namelijk zelden zo lang geweest. Vervelend voor zij die pas rond tienen komen aankakken. Het complete Max Euweplein wordt inmiddels bevolkt door fans van Jurassic 5 en laatkomers mogen aansluiten tegenover Holland Casino. Organisatorisch euvel of niet, het zegt genoeg over de populariteit van de vaandeldragers van oldschool-hiphop, zeker gezien het feit dat het zestal iets meer dan een jaar geleden de poptempel nog uitverkocht. Het moge duidelijk zijn: de oude rotten zijn in het gelukkige bezit van een hondstrouwe Nederlandse fanbase, ook al heeft de groep sinds Feedback uit 2006 nauwelijks meer nieuw werk uitgebracht.

Lee Fields handelt in soul

De eerste keer dat deze soulzanger ons land aandeed (2003) was een revelatie. De kleine man uit het zuiden van de VS leek uit een tijdcapsule gestapt, met een prachtig blauw satijnen pak en keurig verzorgde Jheri curls die toen al zo’n tien jaar uit de mode waren. Hij was toen vooral bekend als James Brown-imitator en zong zuidelijke soulliedjes die we hier zelden eerder live hoorden. Hij werkte net zo hard als zijn grote voorbeeld en zong bijna letterlijk de longen uit zijn lijf. Hij bracht een uitmuntende mix van zijn nieuwe deep funk singles en de vertrouwde James Brown act, compleet met dansroutines en spagaten. Anno 2015 is Lee een van de frontmannen van de deep funk revival en lijkt hij vooral een bedachtzaam handelsreiziger. En zijn handelskenmerk is sixties soul.

The Gaslight Anthem neemt afscheid in Utrecht

Het hing al een tijdje in de lucht, maar mede door de moeizame totstandkoming van The Gaslight Anthems laatste langspeler Get Hurt houdt de band het na zijn huidige tournee voor onbepaalde tijd voor gezien. Vanavond duikt de band in een ruim honderd minuten durende show voor de voorlopig laatste keer in z’n eigen catalogus in een goed gevuld TivoliVredenburg.

Lowlands zondag: Tame Impala, Kendrick Lamar e.a.

The Maccabees of Joey Bada$$? Interpol of Ought? Major Lazer, Django Django of Viet Cong? De laatste dag van Lowlands is op papier de spannendste en gevarieerdste; maar dat het zó goed zou zijn. Continu heb je het gevoel iets te missen en na ieder optreden wil je meteen weglopen naar het volgende. Uiteindelijk maakt het gelukkig niet echt uit waar je bij bent, want zodra de schemering intrekt lijkt alles van een constant hoog niveau. Maar twee acts wilden we absoluut niet missen: zowel Kendrick Lamar als Tame Impala zijn met geweldige platen op zak naar Biddinghuizen. Zijn ze live net zo goed?

Pukkelpop dag 3: Tame Impala, Underworld e.a.

De slotdag van Pukkelpop is er een van te watertanden. De organisatie wil eigenlijk drie evenwaardige festivaldagen, maar dag drie steekt er in 2015 toch met kop en schouders bovenuit. Dat heeft te maken met een waardige mix van oude en nieuwe headliners, op alle acht podia. Er is tevens de glorieuze terugkeer van Underworld en Evil Superstars, het doorschuiven van The War On Drugs naar de Main Stage en de aanwezigheid van de meest hotte band van de laatste maanden in de Marquee: Tame Impala.

Lowlands zaterdag: Chemical Brothers, De Jeugd e.a.

Nadat Underworld gisteren eigenlijk échte headliner Ben Howard overtrof, is het vandaag de beurt aan die andere ninetieshelden om de Lowlandsgangers de nacht in te sturen: The Chemical Brothers. Een naam die niet zelden voor net zo'n kwaliteitsshow garant staat als het eerder overtuigende Underworld. Uitspraken over gebrek aan relevante namen en al zeker over een niet uitverkochte editie zijn vanaf heden taboe en begraven. Het belooft een zonnige dag te worden met een gevarieerd programma dat de Lowlandsbezoeker minstens eenmaal keuzestress bezorgt.

Lowlands vrijdag: Underworld, Ben Howard e.a.

‘Lowlands voor het eerst in tien jaar niet uitverkocht’. De headline in festivalland. De afgelopen jaren verkocht het festival in Biddinghuizen vrij gemakkelijk uit, soms zelfs als er nog maar een handjevol namen bekend was. Nu is dat anders. De concurrentie is zowel nationaal en internationaal moordend en Lowlands heeft meer moeite om nieuwe, jonge bezoekers te binden. Is de formule van een hemelsbreed programma sleets geworden? Of is de concurrentie van festivals als Best Kept Secret en ‘kleine broertje’ Down The Rabbit Hole te groot? Misschien is er helemaal geen wolkje aan de lucht nu de campings eens niet mudjevol staan? OOR is er dit weekend in ieder geval weer bij

Pukkelpop dag 2: Major Lazer, FFS, Passenger e.a.

Pukkelpop begroet op dag twee op de Main Stage vooral publiekslievelingen in de wat plattere sector. Anders kunnen we de met dezelfde trucjes, gadgets en grappen opgesmukte show als die van 2012 (buiten een aantal prima nieuwe hits en special guests uiteraard) van Major Lazor niet betitelen. Een veredelde dj-set is het, met dansers, mc’s, de wens dat iedereen zijn shirt uittrekt en wederom die trip in die plastic bol over de massa, Pukkelpop mag er in 2015 opnieuw van genieten. Zelfs Jump Around van House of Pain komt weer voorbij. Het feest is er niet minder om. En datzelfde publiek was eerder ook al zo verwend door die hits van Bastille… Het meest ergerlijk zijn die koortjes tijdens Pompeii, al denkt daar de hoog springende, hard meezingende massa donderdagavond uiteraard heel anders over.

Pukkelpop dag 1: Lianne La Havas, Charles Bradley e.a.

Pukkelpop kampt de laatste jaren met een enorm luxe probleem. Anders dan in Nederland, waar Lowlands de concurrentie voelt van onder meer een spannend nieuw festivals als Best Kept Secret, gaat het in België nog steeds ieder jaar beter met Pukkelpop. Lowlands lijkt ook de rekening te moeten betalen voor een iets te hoog 3FM-gehalte en een herhaling van zetten (alweer Chef’ Special?), in Hasselt hoor je weinig bezoekers klagen over de aanwezigheid van komende one-hit wonders en het doorschuiven van al eerder geboekte artiesten naar een groter podium.

Moeizame avond voor Waxahatchee en Steve Gunn

Het Tilburgse poppodium 013 en de organisatie van het Incubate festival hebben woensdagavond drie indiebands uit de kast getrokken voor de driemaandelijkse muziekavond Stadswacht. In het piepkleine concertzaaltje achterin het alternatieve café Extase proberen Steve Gunn, Woods en Waxahatchee zich in de kijker te spelen van het handjevol mensen dat is op komen draven. Heel gemakkelijk gaat dat niet: voorin wordt aandachtig geluisterd, maar de mensen achterin lijken vooral voor het bier te zijn gekomen (tsja, het is Brabant en we staan in een café).

Pukkelpop pre-party: Tiga, 2 Many DJ’s e.a.

Het Vlaamse popfestival Pukkelpop viert dit jaar zijn dertigste verjaardag. Er zijn een aantal verrassingen voor het publiek, extra kleine podia, meer randprogrammering en relaxte hoekjes om specialer eten en drinken te nuttigen. Ook krijgt de pre-party op de woensdagavond, op het dansgedeelte van het terrein, de allure van een extra festivaldag: bonkende deejays in de Boiler Room, een avond met Belgische toppers (Tourist LeMC, The Van Jets en Novastar) in de tent genaamd Wablief en een avondvullend programma in de Dance Hall samengesteld door de broers Stephen en David Dewaele onder de noemer Radio Soulwax.

Verslag Sziget 2015: Alt-J, Kings Of Leon e.a.

OOR was als vanouds de hele week aanwezig op het Hongaarse festival Sziget, waar Major Lazer de show stal en de Nederlandse toppers garant stonden voor legendarische optredens. Hieronder een totaalverslag.

Lokerse Feesten dag 10: Robert Plant, Arsenal e.a.

Slotdag van een grootse poptiendaagse. Aan de hoogtepunten van de afgelopen week, met dEUS, Tom Jones, Leftfield en Chic kan op dag tien nog een naam worden toegevoegd: Robert Plant.

Bad Religion viert 35 jaar kwaliteits punkrock

De SoCal punkrockers van Bad Religion gaven de afgelopen tijd acht ‘Battle Of The Centuries’-dubbelshows, ter ere van het 35-jarige bestaan van de band. Verdeeld over twee avonden speelde de groep zo’n zestig songs, afkomstig van de zestien langspelers die de heren tot nu toe uitbrachten. Tien van die platen verschenen in de vorige eeuw, de overige zes zagen dit centennium het levenslicht. Onder dezelfde noemer trekt de band tot begin september door Europa. In Nederland helaas geen twee optredens op rij, maar met eenendertig (!) nummers in vijf kwartier krijgt ook de Amsterdamse Melkweg een geweldige portie punkrockgeschiedenis voorgeschoteld.

Lokerse Feesten dag 9: Nile Rodgers, The Van Jets

Een jukebox aan hits. Zo zou de voorlaatste dag, nummer negen, van de Lokerse Feesten getypeerd kunnen worden. Er komen veel Belgische hits van The Van Jets en Tourist LeMC langs, er staan veel oude internationale successen op de laptop van producer Giorgio Morodor en er wordt maar liefst een anderhalf uur durende medley aan successen vanonder de gitaar van songwriter Nile Rodgers getoverd.

Lokerse Feesten dag 8: Leftfield, Goose e.a.

De Lokerse Feesten pakt op dag acht uit met dansmuziek. Er zijn bijzonder leuke dj-sets en erg straffe live optredens van het Britse Leftfield en de Belgische trots Goose.

Lokerse Feesten dag 7: Tori Amos, Oscar & The Wolf

Dag zeven van de Lokerse Feesten is er een van jonge ontdekkingen en een veterane. De sinds vorig jaar tot een van de grootste Vlaamse sterren geëxplodeerde Oscar And The Wolf verslaat veterane Tori Amos met een uppercut knock-out

Lokerse Feesten dag 6: Kaiser Chiefs e.a.

Dag zes van de Lokerse Feesten staat in het teken van de gitaar. Met feedback, vol effecten, gierend en stampend of stiekem soms ook van melodieuze meerwaarde.

Lokerse Feesten dag 5: Tom Jones, Status Quo e.a.

Iedere festivaldag op de Lokerse Feesten is anders van sfeer en zou je anders kunnen typeren. Dit jaar is dag vijf de ‘ouwelullendag’, met de 75-jarige Tom Jones als absolute ster van de avond.

Lokerse Feesten dag 4: dEUS, Belle & Sebastian e.a.

Op de vierde dag van de Lokerse Feesten komen de liefhebbers van de iets alternatieve muziek groots aan hun trekken. Maar wat is alternatief, als de volkshelden van dEUS als afsluiter mogen fungeren en die ook nog eens in bloedvorm blijken te zijn?

Lokerse Feesten dag 3: Rob Zombie, Soulfly e.a.

Traditiegetrouw is de zondagsrust in Lokeren ver te zoeken. De Lokerse Feesten plaatst dit jaar maar liefst zes oorverdovende bands of het affiche; zondag, metaldag!

Lokerse Feesten dag 1: Mika, Milow e.a.

‘I'm getting dizzy, just enjoy the party, hey! I just came to say hello, hello, hello, hello, ooh oh oh!’ De kop is eraf. De middelgrote Vlaamse stad Lokeren staat weer tien dagen op zijn kop. De Franse DJ Martin Solveig draait ’s nachts zijn grootste hit Hello uit 2010 als openingsgeschenk aan vooral de tieners. De Lokerse Feesten worden grotendeels dansend geopend.

Routineus Flogging Molly zorgt voor feest

De schoonmakers van de Melkweg moeten er gisteravond een flinke aan hebben gehad: de Iers/Amerikaanse folkpunkers van Flogging Molly brachten hun biergooifeest namelijk naar de grote zaal en iedereen deed gretig mee. Vorig jaar stond de zevenkoppige band nog op Pinkpop en de bikkels die de storm op Zwarte Cross afgelopen weekend trotseerden konden de groep ook zien, maar voor een echte clubshow moeten we toch wel wat jaartjes terugbladeren in de concertgeschiedenis – en dat terwijl Flogging Molly stiekem in een zaal altijd op z’n best is. Die goede livereputatie is blijkbaar bij velen bekend, de show verkocht in no time uit (de zaal is écht ramvol) en dat terwijl het laatste album alweer uit 2011 dateert (en er eigenlijk niet echt toe deed). Maar iedereen weet: waar Flogging Molly is, is een feestje.

Gregg Allman op leven en dood in Paradiso

Het is een slecht jaar voor liefhebbers van de legendarische jam-bands. Afgelopen maand gaf The Grateful Dead hun laatste optreden in Chicago, in januari maakten The Black Crowes hun uiteengaan bekend en vorig jaar oktober nam The Allman Brothers Band in New York afscheid van hun fans. Een aderlating waar het oprechte, diep in alle mogelijke muzikale roots gedrenkte rock & roll betreft. Gelukkig blijven de losse onderdelen van die bands, eenmaal onder het juk van het instituut vandaan, actief op de internationale podia. En daar profiteert het publiek in de Amsterdamse Paradiso op deze klamme vrijdagavond optimaal van.

Welcome To The Village 2015: dEUS, Typhoon e.a.

Ze doen het bij Welcome to The Village allemaal net een beetje anders. Dat wisten we na de twee sterke voorgaande edities al wel een beetje maar in 2015 valt het net iets meer op. In Leeuwarden lijkt men dit jaar meer de focus op duurzaamheid en samenwerking te leggen, dan op de line-up. Maar die twee aspecten verkopen geen kaarten. Een lading sterke bands doet dat wel. Desondanks heeft de derde editie van Welcome to The Village met dEUS, The Asteroids Galaxy Tour, Typhoon en Circa Waves een aardig affiche weten neer te zetten. Maar het moet van ver komen dit weekend.

Raury is er nog niet

Een wereldster in wording, als we de wandelgangen moeten geloven. Als we Raury zelf moeten geloven is hij dat al. Talent, charisma en een overvloed aan muzikale invloeden zijn ruimschoots voorradig. Sterallures echter ook. De jonge, getalenteerde, maar ietwat pedante duizendpoot wedt op meerdere paarden. Zo werkte hij samen met SBTRKT en treedt hij binnenkort op met Lauryn Hill. Van veel markten thuis, zo blijkt ook uit zijn nog zeer geringe, maar uiterst eclectische repertoire. De bonte mengelmoes van funkrock, folk, hiphop en een mespuntje electronica verraadt grootste ambities.

ParkCity Live 2015: Kensington, Jett Rebel e.a.

Het zuiden van het zuiden kent al tientallen jaren één groot popevenement dat heel Limburg op de kaart zet: Pinkpop. Echter, de afgelopen vijf jaar is er een mooi tweede festival in Zuid-Limburg opgestaan waarop ’s lands (en deze editie zelfs ’s werelds) grootste acts kunnen grossieren: ParkCity Live in Park Bekkerveld te Heerlen.

North Sea Jazz dag 3: Lionel Ritchie, Hozier e.a.

OOR was het hele weekend van de partij op North Sea Jazz in de Rotterdamse Ahoy. Hieronder het verslag van dag drie, met onder meer Selah Sue, Lianne La Havas en Lionel Richie.

North Sea Jazz dag 2: John Legend, Paolo Nutini e.a.

OOR is het hele weekend van de partij op North Sea Jazz in de Rotterdamse Ahoy. Op dag twee passeren onder meer Jett Rebel, Dee Dee Bridgewater, Chaka Khan, Paolo Nutini (openingsfoto) en John Legend de revue.

North Sea Jazz dag 1: D'Angelo, Alabama Shakes e.a.

Het zijn boeiende tijden voor de soul- en jazzmuziek. Grote Amerikaanse artiesten grijpen – het merendeel geïnspireerd door de gebeurtenissen in onder andere Ferguson en Charleston – massaal terug naar hun roots om ook muzikaal statements te maken. Zo liet D’Angelo (openingsfoto) het vuur hoog oplaaien op Black Messiah, brachten successen Flying Lotus en Kendrick Lamar jazzcats oud en nieuw met zich mee en startten zangers als Miguel, Gary Clark Jr. en Leon Bridges geheel eigen revivals. Al deze namen stonden onlangs of staan dit jaar op North Sea Jazz, dat welverdiend floreert door alle nieuwe energie. Het festival is inmiddels weer zó hot dat deze veertigste editie uitverkocht was voordat veel trouwe bezoekers er erg in hadden.

The Roots op eenzame hoogte in Paradiso

Er zijn weinig bands met zo’n vlekkeloze reputatie als The Roots. Als huisband van Jimmy Fallon hoeft de band niet te toeren voor het geld of zich zorgen te maken om albumverkoop. De artistieke vrijheid die ze daardoor genieten uit zich in de studio meermaals in conceptuele platen, zoals Undun uit 2011 en de meest recente langspeler ...And Then You Shoot Your Cousin uit 2014. Live laat deze haast ongelimiteerde speelruimte zich horen in de vorm van buitengewone instrumentale klasse en veelzijdigheid, uniek in het genre. De uitverkochte Paradiso weet al bij voorbaat: eigenlijk stelt The Roots nooit teleur.

Metropolis: Jungle, Ezra Furman, Die Nerven e.a.

Je kan veel van het Metropolis Festival vinden, maar saai is het er eigenlijk nooit. Het muzikale aanbod is meestentijds spannend en een stuk interessanter dan alle andere festivals bij elkaar en anders zijn er altijd nog de wispelturige weersomstandigheden die invloed uitoefenen. Metropolis heeft inmiddels de nodige stormen moeten doorstaan om het maar eens zo te zeggen. Tijdens de editie van 2015 is het niet anders. We beginnen met een zonnetje, er zijn dreigende berichten uit Zeeland die noodweer aankondigen maar uiteindelijk valt het op een flinke bui in de middag na allemaal reuze mee. Wel loopt het programma drie kwartier vertraging op en gaat de signeertent van OOR bijna ten onder door het natuurgeweld.

Pitch 2015: James Blake, Jamie xx, Rustie e.a.

Na een overvolle vierde editie viert het festival Pitch dit jaar haar eerste lustrum in intiemere vorm. Minder publiek, meer bewegingsruimte was het streven, en een beetje bewegingsruimte is bij 35 graden nooit gek. Wat niet veranderd is, is de opzet van de line-up. Twee dagen lang staan in het Cultuurpark Westergasfabriek de meest uiteenlopende en vooruitstrevende elektronische acts van dit moment. Team OOR smeerde zich dik in met factor vijftig en maakte zich klaar voor het warmste Pitch-weekend ooit.

Faithless scoort makkelijk in Eindhoven

Tussen al dat Tour de France-, festival- en Mumford & Sons-spektakel tijdens dit bomvolle weekend, zou men bijna vergeten dat er ook nog wat interessante, kleinere evenementen in ons land plaatsvinden. Zo komt Faithless naar het Eindhovense Strijp-S terrein voor een jubileum annex comebackshow waarbij fans worden getrakteerd op hits en een leuke liveshow. Echt bijzonder wil het echter niet worden.

Mumford & Sons behoort tot de Groten Der Aarde

We noemden hem eerder deze week al in ons verslag van Santana, maar pas vandaag is 'ie er officieel: de hittegolf. Op de warmste (zater)dag van het jaar valt er echter weinig te relaxen, want de zonnevloed valt samen met een aantal niet te missen evenementen. Zo is er in Utrecht de Grand Depart van le Tour de France. Uw verslaggever maakte een tussenstop bij de tijdrit en voelde het asfalt bijna door z'n schoenzolen gloeien. Hollandse wielrenners deden het er echter goed op. Eerder vandaag was er ook nog de halve finale van het WK beachvolleybal aan de Haagse hofvijver. De Nederlandse mannen wonnen op het nippertje van Brazilië. En dan is er ook nog een immens buitenluchtconcert in het Goffertpark. Met het matig ontvangen Wilder Mind op zak, moet ook Mumford & Sons vandaag presteren.

FFS laat frisse wind door Melkweg waaien

Even geen festivalweide maar een clubshowtje voor FFS. Het opmerkelijke samenwerkingsverband tussen Franz Ferdinand en Sparks glorieerde afgelopen weekend nog op Glastonbury en doet komende maanden door heel Europa festivals (waaronder Pukkelpop en Lowlands) aan, maar is vanavond nog even in een intiemere setting te bewonderen. Een extra repetitie of een opwarmertje voor het grotere werk kun je het optreden in de stijf uitverkochte Melkweg niet noemen. Eerder een bevestiging dat de heren op het juiste moment de bloedvorm te pakken hebben.

Wu-Tang Clan incompleet aan de start in Utrecht

Het gratis drankmuntje bij binnenkomst doet de nodige alarmbelletjes rinkelen. Een compensatie? Voor wat? Het kan maar een ding betekenen: iemand is afgehaakt. Het was wellicht te verwachten, want in de aanloop van de comeback stonden niet alle neuzen dezelfde kant op. Met name tussen RZA en Raekwon boterde het niet. De plooien schijnen gladgestreken te zijn, maar toch ontbreken beide mannen op het podium van TivoliVredenburg. Ook de succesvolste solo-artiest van het stel, Method Man is niet van de partij. Zonder de meest tot de verbeelding sprekende leden van de groep, is het concert voor de eerste beat dan al gedoemd te falen?

Amper slijtage bij fenomenaal The Who

Niet ‘who are you?’, maar ‘will they or won’t they?’ In een interview met The Evening Standard kondigde gitarist Pete Townshend maanden geleden aan dat de huidige tour de allerlaatste van The Who zal zijn. Vanavond komt hij daar enigszins op terug en spreekt hij van een big rest. Zijn de Britten de zoveelste grootheden die onterecht hinten naar het einde, of is deze show daadwerkelijk hun laatste op Nederlandse bodem? De toekomst zal het uitwijzen. Vanavond staat The Who in ieder geval opnieuw in de Ziggo Dome. Niet voor een integrale uitvoering van één plaat, zoals in 2013 het geval was met Quadrophenia, maar voor een heuse greatest hits show. Directe aanleiding: The Who Hits Fifty! De legendarische rockband bestaat dit jaar een halve eeuw.

Santana neemt een voorschot op de hittegolf

Een regenboog tijdens de Foo Fighters, onweer bij Arcade Fire en Metallica. Aparte of aansluitende weersomstandigheden kunnen een optreden net dat beetje extra bijzonder maken. Deze voorbeelden vonden de laatste jaren plaats op Pinkpop, maar vanavond gebeurt het een keer in de Amsterdamse Bijlmer. Op de vooravond van een dagenlange hittegolf speelt Santana daar namelijk in een nagenoeg uitverkochte Ziggo Dome. En zoals bezoekers van North Sea Jazz twee jaar geleden nog mochten ervaren; er is geen groep die beter aansluit op en functioneert in deze zomerse temperaturen dan die van de oude Carlos en zijn apostelen. De gitaargod neemt vanavond een voorschot op de hittegolf die de weergoden voor ons in petto hebben.

Verslag: Down The Rabbit Hole 2015

Afgelopen weekend vond in de bosrijke en dromerige sferen van De Groene Heuvels in Beuningen de tweede editie van Down The Rabbit Hole plaats. Het driedaagse festival kent ook dit jaar één van de breedste en meest interessante line-ups van het seizoen. OOR was erbij en hieronder kun je een uitgebreid verslag van het (bijzonder geslaagde) festivalweekend lezen.

Rock Werchter 2015: Muse, Florence, Alt-J e.a.

Wij Nederlanders konden in het laatste weekend van juni prima uit de voeten op de tweede verjaardag van het Down The Rabbit Hole-festival in Beuningen, maar degenen die bereid waren om verder af te reizen naar het zuiden mochten al vanaf donderdag, onder toezicht van een felle zon, de festivalweide van Rock Werchter onveilig maken. Het festival kampte met de afzegging van Foo Fighters en late cancels van Ben Howard en Jessie J, maar alsnog stond er genoeg op het programma om dat vierdaagse weekend vrolijk door te komen, waaronder Alt-J, Royal Blood en natuurlijk Muse.

De nostalgie regeert op Night At The Park

Het is al vijfendertig jaar vaste prik voor Hagenaars en Hagenezen: Parkpop. Op de laatste zondag van juni bezoeken gemiddeld tweehonderdduizend bezoekers het Zuiderpark voor één van de grootste gratis festivals ter wereld. Wie in het verleden op vrijdagmiddag over de Soestdijksekade reed, zag een compleet festivalterrein naast zich, ruimschoots klaar voor een feestje. Waarom maken we daar op zaterdag eigenlijk geen gebruik van, heeft iemand gedacht. En zo ontstond vorig jaar Night At The Park, een nieuw festival met een lage ticketprijs (nog geen twintig euro voor super early birds). Madness sloot de geslaagde eerste editie af, een exclusieve Nederlandse show van Duran Duran is het klapstuk van de uitverkochte tweede.

Neil Diamond in Ziggo Dome: rauw, hees en teder

Oké, hees is hij natuurlijk niet. Neil Diamond, 74, zingt juist met een onmiskenbare rasp in z’n stem, die door alle lagen van geluid heen gaat. Crunchy as granola, zo je wilt. Rauw oogt ie vanavond zeker, met z’n hippe baardje, stoere leren jack en western overhemd. En teder is ie ook, ter afwisseling, in de vele ballads. Maar daarover later meer.

Lang wachten op de hits bij James Bay

In gehusselde zaalvolgorde groeit James Bay dit jaar groot in Nederland. Afgelopen zondag opende hij voor Taylor Swift in de Ziggo Dome, waar zijn korte set met goedkeurend gegil werd beloond. Na zijn debuut op Lowlands, komt Bay in oktober terug naar de Bijlmer voor een uitverkochte show in de Heineken Music Hall. Maar eerst doet de 24-jarige zanger de grote zaal van Paradiso nog aan. Het is zijn eerste volledige eigen concert op Nederlandse bodem. Aanwezigen prijzen zichzelf vanavond gelukkig dat ze de niet onaantrekkelijke knul met de hoed in deze (relatief) kleine setting mogen bewonderen.

Angus en Julia Stone vol verrassingen in Utrecht

Eind vorig jaar stonden de Australische Angus en Julia Stone nog in de Heineken Music Hall, maar vanavond kiezen broer en zus voor meer intimiteit in TivoliVredenburg, dat ze trakteren op een setlist vol verrassingen. 

We Are Electric: The Prodigy, Hudson Mohawke e.a.

Na twee geslaagde binnenedities in het Klokgebouw in Eindhoven, vond We Are Electric het een goed idee om met een nieuw initiatief te komen: een heuse buiteneditie van het festival, die niet één, maar zelfs wee dagen telde. Het Nederlandse festivalpubliek vond het net zo’n goed idee, te concluderen uit deze compleet uitverkochte eerste editie, waarvan OOR de zaterdag meepakt.

Verslag Best Kept Secret 2015 dag 3

Zondag is alweer de laatste dag van het driedaagse Best Kept Secret festival. De zon is echter even ver te zoeken als de regen met bakken uit de hemel komt en mensen massaal de dranktentjes inkruipen om te schuilen. Gelukkig zorgt de zon snel voor de redding en is het aan het strandje met een drankje in de hand goed toeven. Ook de line-up van de zondag trekt veel bezoekers. Niet alleen de grote namen die op het hoofdpodium staan, maar ook zeker de veelbelovende talenten in de vier tenten sluiten deze editie geslaagd af.

Taylor Swift perfectioneert popshow in Ziggo Dome

Prachtig beeldscherm hangt er vanavond in de Ziggo Dome. Kristalheldere visuals, hoge framerate, waanzinnig felle kleuren, diepe zwarttonen. Wauw. En mega ook. Even breed als het podium. Aan beide kanten ernaast hangen kleinere varianten die live laten zien wat er in de zaal gebeurt. Taylor Swift met haar lange benen, die in blinkende outfits en met het zelfvertrouwen van een Victoria Secrets-model over een lange catwalk strut. Een bekabelde camera vliegt voor haar uit en achter de actie aan, zoals je ze in American football-wedstrijden ook ziet doen. Dit voormalige countryzangeresje is nu s' werelds grootste popster en gooit er vanavond een visueel spektakel tegenaan dat in ieder opzicht een upgrade is van wat anderen, met als voormalige aanvoerder Justin Timberlake, hier presenteerden. Een popshow 2.0 in high definition.

Verslag Best Kept Secret 2015 dag 2

De zaterdag op Best Kept Secret is duidelijk meer in trek bij het publiek dan de vrijdag. Het prachtig bosrijke festivalterrein met strand biedt gelukkig veel plaats. Meer bezoekers ontvangen betekent echter ook parkeerterreinen die verder weg liggen, festivaltenten die bij de populaire acts sneller gevuld zijn en langere wachtrijen bij de eettentjes. We noemen het voorlopig een luxeprobleem, want Best Kept Secret blijft in zijn opzet en kwaliteit ook dit derde jaar een zeer welkome uitbreiding op de festivalagenda. Ook dag twee biedt een mix van een paar grotere namen en extra veel mogelijke ontdekkingen.

Verslag Best Kept Secret 2015 dag 1

De Nederlandse festivalkalender is voller dan ooit. Best Kept Secret is nog maar een jonge bokser in de ring der zomerfestivals en gaat dit jaar zijn derde editie in. Met Britse kanonnen als headliners – The Libertines, Noel Gallagher’s Flying Birds, Alt-J – maar vooral een heel interessant programma in de breedte. Bewijst Best Kept Secret zich ook in het derde jaar of krijgt het fijnproeversfestival een tikje?

Kiss: groots en grotesk in Ziggo Dome

Het is D-Day voor de Nederlandse tak van de nog altijd imposante Kiss-Army. De helden zijn weer eens in town en dus wordt er vanavond in de Ziggo Dome door de fans flink uitgepakt met uitbundige outfits die we van de legendarische glamrockband kennen en zien we – uiteraard – de nodige geschminkte koppen door het gebouw dwalen. Inclusief die ene kopie van zanger/gitarist Paul Stanley die hier en daar nagewezen wordt omdat ie ‘z’n ster’ aan de verkeerde kant van het gezicht heeft aangebracht. Veel mag dan met een knipoog gebracht worden, Kiss-fan zijn is voor de trouwe aanhang ook een serieuze zaak en dan moeten de details natuurlijk wel kloppen.

Chet Faker uitstekend in rumoerig Utrecht

Sinds die laatste optredens in Bitterzoet en Paradiso en de wereldwijde release van zijn debuut Built On Glass is de Australiër Nicholas James Murphy, beter bekend als Chet Faker, alleen maar in cultstatus en bekendheid gestegen. Zijn concert van vanavond in de Rondazaal van TivoliVredenburg verkocht binnen no-time uit en op Best Kept Secret zal het vrijdag net zo’n drukte worden. Faker maakt indruk met zijn muzikaliteit, stem en tweekoppige band(!) vanavond, maar moet moeite doen om de klik met het publiek te vinden.

Primus doet Wonka in Utrecht

‘T-shiiiirts! Choc-liiiiit!’ Als een marktkoopman uit een Dickens-scene prijst de uitbater van de merchandisestand z’n waar aan in het voorportaal van TivoliVredenburg. In de Ronda-zaal komen vanavond twee wondere werelden samen: die van Primus en die van Willy Wonka. Al is het niet het boek van Roald Dahl of de recente Tim Burton-bewerking ervan die centraal staat: het excentrieke Amerikaanse drietal rond überbassist Les Claypool maakte een heel album rond de verfilming uit 1971. Een kleurrijk Technicolor-spektakel met Gene Wilder in de hoofdrol en veel liedjes, dat al vier decennia een pure cultstatus geniet en ook al vaker muzikanten inspireerde – Marilyn Manson stapte in 1995 al letterlijk in de Wonka-boot met Dope Hat. De voorstelling van vanavond begint dus al in de hal, voor een tientje ben je de trotse eigenaar van een heuse Professor Nutbutter-reep, maar laat ‘m wel in de verpakking: het golden ticket hebben de tweeduizend bezoekers van Primus immers allemaal al op zak.

Idina Menzel schittert ook buiten comfortzone

Idina Menzel. Het is een naam die u vast weleens eerder heeft gezien, zonder te weten waar die ook alweer bij hoorde. De Amerikaanse zangeres stamt namelijk uit het musicalwereldje, won zelfs een prestigieuze Tony award, maar maakte de laatste jaren vooral furore als Disneys favoriete soundtrackzangeres. Ze speelde in Enchanted, had een bijrol in Glee en scoorde een wereldhit met Let It Go, de bekendste song uit succesfilm Frozen. Ook heeft ze popplaten uitgebracht die niet onderdoen voor het werk van powerstrotten als Celine Dion en Barbara Streisand. Genoeg redenen voor een eigen show in Carré dus. Met een verslaggever van OOR in de zaal die peilt of Menzel ook voor niet-musicalfans de moeite waard is.

Marilyn Manson voelt zich thuis in de kerk

Zijn nieuwste album The Pale Emperor brengt shockrocker Marilyn Manson weer eens naar de hoofdstad (en merkwaardig genoeg voor het eerst in z’n carrière naar Paradiso). Die plaat laat een getemperde Manson horen met een toegankelijker geluid, maar daar is vanavond weinig van te merken. Naast veelvuldig gebruikte rookmachines en allerlei rare capriolen zijn het vooral de oude nummers die de show stelen. En daarvan staan er gelukkig meer dan genoeg op de setlist.

Pinkpop dag 3: Pharrell, Placebo, De Jeugd e.a.

Super Mario en Luigi lopen er verloren bij. Ongetwijfeld verzonnen als geintje, maar de twee jongens in Nintendo-uitdossing verbeelden precies het gevoel waarmee we vandaag het terrein betreden: waar is die Eindbaas? Inmiddels weten we meer over het traject van de geplande headliner: vanuit Göteborg vertrok Dave Grohl naar het ziekenhuis in Oslo, om na een operatie aan zijn gebroken been de gipsvlucht naar Londen te pakken. Daar wacht hij nu af hoe het verder moet; twee keer Wembley Stadium en afsluiter op Glastonbury staan nog steeds in de planning, zij het op losse groeven. Voor Pinkpop is de kogel sinds gistermiddag zes uur al door de kerk: no Foo Fighters. Pharrell Williams schuift door naar de laatste slot, alle middagacts op de Mainstage schuiven een treetje op en Triggerfinger vult het gat. We moeten even denken aan Miljoenenjacht, het spel op tv met Linda de Mol en de koffers. Dat is toch het spannendst wanneer die van 5 miljoen in het spel blijft. Speelt de kandidaat ‘m onverhoopt toch weg, dan blijven er nog heel veel koffers over – en is het programma nog steeds leuk om te zien – al moet je toch genoegen nemen met minder. Dag drie in een notendop: de vijf miljoen is er al uit.

Pinkpop dag 2: Robbie, The Script, Kensington e.a.

Als The Wombats aftrappen op de Mainstage zijn de zorgen onder een deel van het publiek nog steeds groot: komt ie nou of komt ie niet? Iedereen heeft inmiddels de beelden van de val van Dave Grohl – en zijn legendarische comeback – gezien, alsmede de niet misselijke röntgenfoto van zijn onderbeen. Op adrenaline kan je zo’n show dan nog wel zittend afmaken, maar wat als artsen, managers en andere betrokkenen met de toekomst in het vizier (Wembley Stadium, headliner Glastonbury) zich ermee gaan bemoeien? Het blijft spannend, al is het bepaald niet het gesprek van de dag op het veld. Het is volle bak vandaag en een overwicht aan jonge popacts brengt ook een groot contingent jeugdigen op de been.

Pinkpop dag 1: Muse, Faith No More, Elbow e.a.

Ervaart U wel eens déjà vu? Wij wel, als we op de vrijdagmiddag het Megaland in Landgraaf betreden voor de 46e editie van Pinkpop. Vorig jaar liepen we hier op de laatste festivaldag namelijk in nagenoeg dezelfde omstandigheden: dertig graden op de thermometer, het KNMI waarschuwt voor slecht weer later op de dag en vanaf de Mainstage roept Pinkpopbaas Jan Smeets ons als vanouds toe om goed in te smeren en veel water te drinken. Een aangenaam briesje oostenwind verzacht de omstandigheden en de voeten zijn nog pijnloos en fit, maar verder lijkt de topeditie van 2014 naadloos over te lopen in die van 2015. En of De Bui zich ook weer aandient? We hopen van niet, maar stellen ons gerust in de gedachte dat het vorig jaar ook allemaal goed ging. Er hangt van alles in de lucht, we zien het wel, het is nu eerst tijd voor muziek.

De Jeugd van Tegenwoordig viert feest in HMH

Precies tien jaar geleden voerde Watskeburt?! de Nederlandse hitlijsten aan. Het bleef niet bij die ene zomerhit: De Jeugd van Tegenwoordig bleek geen eendagsvlieg, maar een talentvolle groep die zich binnen tien jaar heeft gevestigd in de canon van de Nederlandstalige popmuziek. Het tienjarige jubileum van De Jeugd wordt gevierd met hun grootste shows op eigen bodem tot nu toe: tweemaal staan de heren in een uitverkochte Heineken Music Hall en bij zo’n groot verjaardagsfeestje hoor je je publiek te trakteren. Dat gebeurt vanavond bij X: Viering Van Een Super Decennium, een vermakelijke show waarbij zowel publiek als artiest de show stelen.

Giel Beelen: 'publiek Pinkpop komt voor de muziek'

Ruim 100.000 mensen vertrekken het komende weekend weer naar Landgraaf voor de 46e editie van Pinkpop. Het oudste popfestival ter wereld is nog altijd erg populair onder jong en oud. Presentator en 3FM dj Giel Beelen merkt dat je de Pinkpop-sfeer op geen ander festival tegenkomt: 'Ik ben maar gestopt met ‘s nachts campingradio maken, de mensen wilden gewoon slapen.'

Mokum wendt zich tot Macca in Ziggo Dome

Integreren kun je leren, zo bewijst Paul McCartney vanavond in een volle Ziggo Dome. Na enkele bezoeken aan Arnhem (‘03, ‘09) en Rotterdam (’89, ’93, ‘12) is onze hoofdstad eindelijk weer eens het decor van een avondje Beatle-historie. In ’72 stond hij hier voor het laatst op een podium, in het Concertgebouw met Wings. Acht jaar later sprak hij Amsterdam nog even publiekelijk toe, tijdens een tussenlanding op Schiphol na zijn arrestatie wegens marijuanabezit in Japan. En nu, op een zomerse avond in Zuid-Oost, is er dan eindelijk een hernieuwde kennismaking, wanneer Sir Paul zijn publiek met een welgemikt ‘Hello Mokum!’ begroet. Hello Macca!, groeten wij met zeventienduizend man terug. Het werd tijd ook.

Er had meer ingezeten voor James Vincent Mcmorrow

Aan de opvolger van Post Tropical wordt hard gewerkt. Tussen de bedrijven door pakt James Vincent McMorrow hier en daar nog een showtje mee. De studio van het moment staat in Los Angeles, het podium van vanavond in Bloemendaal. Openluchttheater Caprera, het prachtige amfitheater dat tegenwoordig mede als dependance van het Haarlemse Patronaat dienstdoet, mag zich gelukkig prijzen met de idyllische ambiance en de uitmuntende geluidskwaliteit. Ideaal voor McMorrows machtige falset en zijn sterke, sprookjesachtige nummers.

Oscillations: psychedelica van wisselend niveau

‘Oscillations – psychedelic encounters’, staat er op de affiche voor Ekko’s eerste thema-avond met ‘psychedelische muziek in de breedste zin van het woord’. Vanavond krijgt het publiek drie korte optredens voorgeschoteld van bands uit diverse Europese windstreken. De psychedelica is wat hen volgens de organisatoren verbindt en wie tot het einde blijft, kan vaststellen dat zelfs binnen deze niche in de popmuziek nog veel diversiteit aanwezig is. Van zeer wisselend niveau ook.

Vestrock is een festival om te koesteren

Vestrock betoont zich opnieuw een festival om te koesteren en van te houden. Zevenduizend mensen per dag is de max op het terrein nabij de vestingmuren van het plaatsje Hulst in Zeeuws-Vlaanderen, maar het smaak- en liefdevolle programma bezit ook dit jaar weer grootse (internationale) allure. ‘Ik vond het gezellig’, zei Anouk met gevoel voor understatement van haar daverende optreden en vatte daar het hele festival mee samen. Vestrock 2015 kan ook bogen op een andere uitzonderlijke prestatie. Niet eerder zal het publiek van een Nederlands festival zo gedisciplineerd een zelf-evacuatie hebben uitgevoerd als op vrijdag 5 juni, als na tropische hitte een zware storm wordt aangekondigd. Binnen vijf minuten is het terrein leeg en schuilt het publiek en masse onder tentdoek.

Fortarock overtuigt ook zonder grote namen

Te vrezen voor onheilstaferelen zoals een dag eerder tijdens het Duitse Rock Am Ring (zo’n dertig gewonden door blikseminslagen) hoeft het publiek van Fortarock niet. De tropische hitte en het aansluitende noodweer van vrijdag hebben in het Goffertpark een dag later plaatsgemaakt voor perfect festivalweer, met volop zon, zomerse temperaturen en een strak blauwe lucht. De enige factor die de zevende editie van het Nijmeegse metalfestival parten speelt, is de wind. Maar wegwaaiend geluid lijkt de bezoekers tijdens de achttien optredens nauwelijks te deren. Het ontbreken van echte headliners evenmin. Een impressie.