Cover story: To Pimp A Butterfly

Genre
Hiphop
Gepubliceerd op

Kendrick Lamar, de man geprezen om zijn teksten en duidelijke boodschap, zette met zijn doorbraakplaat good kid, m.A.A.d city (2012) de beruchte wijk Compton – de plek waar gangsta-rap zijn oorsprong vond - opnieuw op de kaart. Drie jaar na dat grote succes verrast hij vriend en vijand met To Pimp A Butterfly. Een album vol funkinvloeden en politieke thema’s, zoals hij dat nooit eerder maakte. De hoes sluit naadloos aan op het album en kent verschillende verhalen. Toch staat er een ding centraal op de plaat én het artwork: overwinning.


Te beginnen bij de titel van het album; die is geïnspireerd op de wereldberoemde roman To Kill a Mockingbird van de Amerikaanse schrijfster Harper Lee, die de ongelijkheid tussen blank en zwart in de jaren dertig schetst. In het verhaal wordt de Afro-Amerikaanse Tom Robinson onschuldig veroordeeld wegens verkrachting van een blanke vrouw. Wanneer hij zijn opgelegde gevangenisstraf uitzit, schieten bewakers hem dood. De dode rechter op de platenhoes verwijst terug naar de rechter uit Lee’s verhaal en staat volgens Lamar anno 2015 symbool voor het rechtssysteem dat de zwarte gemeenschap beter behandelt.

Persoonlijk ziet de rapper zijn derde langspeler als een overwinning en als een bevestiging dat hij er toe doet in de hiphopwereld. Niet zo gek dat de familieman die Lamar is dat met zijn naasten op de cover viert. Op de foto staat hij met een baby in zijn armen, omringd door uitbundige vrienden en familie voor het Witte Huis. Hij verwoordt het tafereel 1-op-1 in de openingstrack Wesley’s Theory.

‘I’mma put the Compton swap meet by the White House
Republican run up, get socked out
Hit the Pres with a Cuban link on my neck
Uneducated, but i got a milion-dollar check like that’

De keuze om de foto voor het Witte Huis te maken is geen toeval. Lamar uit hiermee zijn bewondering naar de lange weg die Barack Obama aflegde om de eerste zwarte president van Amerika te worden. En hij prijst hem voor zijn inzet om de kloof tussen Afro-Amerikanen en blanken te dichtten. Dat de rapper groot fan van Obama is steekt hij dan ook niet onder stoelen of banken. Andersom is de oud-president minstens zo’n groot fan van Lamar en noemde de track How Much A Dollar Cost zelfs zijn favoriete nummer van 2015. Nu het Obamatijdperk voorbij is en president Trump ruim een maand in het Witte Huis zit, is het afwachten op wat voor manier Lamar zich voor zijn volgende plaat laat inspireren…

Lees ook OOR's Cover Story's over Black Holes And Revelations van Muse, Contra van Vampire Weekend en Whatever People Say I Am, That's What I'm Not van de Arctic Monkeys.

Door Melvin Sturm