De acht beste bonustracks

Genre
ALL
Gepubliceerd op

Editors – Life As A Ghost
Bonustrack op: In This Light And On This Evening
Editors-album nummer drie, In This Light And On This Evening, is niet bepaald het beste werk van de band. Veel nummers kabbelen maar een beetje voort en ondanks dat het album maar negen nummers bevat, lijkt het lang te duren. Een bonusdisc met nog eens vijf nummers extra lijkt dan niet echt gewenst, maar de kwaliteit van die nummers ligt gelukkig consistent hoog, met A Life As A Ghost als hoogtepunt. Een heerlijk voortdreunend elektronisch nummer met een tekst die een stuk agressiever is dan we gewend zijn Tom Smith en kompanen. ‘Dance, fucker, dance, you were born to entertain.’

Everything Everything – Hapsburg Lipp
Bonustrack op: Get To Heaven
In een interview met OOR vorig jaar vertelde frontman Jonathan Higgs dat deze track begon als het meest harde Everything Everything-nummer ooit. In de versie die uiteindelijk terecht kwam op de deluxe-editie van Get To Heaven is dat niet direct terug te horen, maar er zit wel flink wat tempo in. Ingeblikte blazers toeteren over een stuiterende beat, terwijl Higgs quasi-rapt als een malle. Het eindresultaat had zeker niet misstaan op de reguliere versie van het album.

Foals – Astronauts ’N All
Bonustrack op: Antidotes
Antidotes
, het debuut van Foals, staat vol met stuiterende mathrock, maar slechts weinig nummers op die plaat zijn zo aanstekelijk als dit nummer. De hook (‘make it happen, uh, uh, uh’) is onweerstaanbaar en het geheel werkt toe naar een voor Foals kenmerkende geweldige climax. Het is jammer dat dit nummer is verschoven naar een moeilijk verkrijgbare bonusdisc, als het een groter publiek had gevonden had het wel eens een bescheiden klassieker in het oeuvre van de band kunnen worden.

Franz Ferdinand – Shopping for Blood
Bonustrack op: Franz Ferdinand
Eind 2004 werd het succesvolle debuut van Franz Ferdinand opnieuw uitgebracht, met een bonusdisc met een verzameling b-sides. Een van die b-kantjes, Shopping for Blood, heeft wel wat weg van het werk van Sparks, waar Franz Ferdinand vorig jaar een plaat mee uitbracht. Zo zie je dus dat die samenwerking niet uit de lucht is komen vallen. Het nummer klinkt voor Franz Ferdinand’s doen behoorlijk ongepolijst, maar is nog steeds enorm aanstekelijk.

The Gaslight Anthem – Halloween
Bonustrack op: Get Hurt
De drie bonustracks op de deluxe editie Get Hurt, het voorlopig laatste The Gaslight Anthem-album, lijken in een mindere geluidskwaliteit dan de rest van het album opgenomen te zijn. Ze klinken stoffig en krakerig en dan niet direct op een goede manier. Zonde, want het zijn stuk voor stuk uitstekende nummers. Extra vreemd is dat van Halloween, de beste van de drie, ook gewoon een fatsoenlijke versie bestaat. In deze versie klinkt Brian Fallon bij momenten zowaar als Matt Berenger van The National, wat het nummer een bijzondere sfeer geeft.

Muse – Futurism
Bonustrack op: Origin of Symmetry
Dit nummer verscheen oorspronkelijk op de moeilijk te vinden Dead Star/In Your World EP, maar later ook op de Japanse editie van Origin Of Symmetry, het tweede (en beste) Muse-album. Dat het nummer in Japan zeer gewaardeerd wordt blijkt wel uit de uitzinnige reactie die er op komt in bovenstaande live-video. Het is dan ook een geweldig nummer, dat zonder moeite tussen de vele bombastische rockers op Origin Of Symmetry had gepast.

Queens of the Stone Age – Era Vulgaris
Bonustrack op: Era Vulgaris
De titeltrack van je album niet op je album zetten, dat is al een opmerkelijke actie, maar het wordt extra jammer als het nummer in kwestie enorm sterk is. Had dit nummer op de reguliere versie van Era Vulgaris gestaan, was het zeker een van de hoogtepunten geweest van dat - laten we eerlijk zijn - wisselvallige album. Nu is het een bonustrack op de Britse en Japanse versies van het album. Op de versie die in Nederland in de schappen ligt, staat het eveneens geweldige The Fun Machine Took A Shit And Died als bonus.

Royal Blood – Hole
Bonustrack op: Royal Blood
Van alle vier de nummers die op de debuut-EP van Royal Blood stonden, haalde alleen Hole het een jaar later verschenen debuutalbum niet. Waarom is ons een raadsel. Het nummer heeft een geweldige riff en een refrein wat nog lang in je hoofd blijft nadreunen. De band gebruikt het nummer nog regelmatig als set-opener en ook live laat het een verpletterende indruk achter. Japan had weer geluk, daar verscheen het nummer wel op het debuutalbum.

Door Reinier van der Zouw / Foto: Rahi Rezvani