The Beatles: Eight Days A Week – The Touring Years

Genre
ALL
Gepubliceerd op

Howard richt zich op de meest intense periode die de band kende: de vier jaar waarin The Beatles 250 shows spelen over de hele wereld in slechts vier jaar tijd. Van het moment dat zij hun debuut maken op Amerikaanse televisie bij The Ed Sullivan Show tot hun allerlaatste optreden, alles komt naar voren.

Officiële opnames en materiaal gemaakt door fans, inclusief bootleg geluidsopnames, komen samen om de optredens van de Liverpudlians volledig tot zijn recht te laten komen op het grote doek. En dat hij die bootlegs heeft is maar goed ook, want als je destijds zelf bij een optreden aanwezig was hoorde je weinig van de muziek denken we: elke zaal waarin de mannen spelen is gevuld met krijsende puberale meiden die gek zijn op de ondeugende, gevatte muzikanten.

Emotie is de drijfveer voor alles wat The Beatles doen. Het schrijven van de muziek, optreden, de band met de fans en voornamelijk met elkaar. De film legt perfect vast hoe het ‘vierkoppige monster’ snel in het diepe wordt gegooid. Het is natuurlijk een bekend gegeven: artiesten die niet weten hoe ze om moeten gaan met plotselinge bekendheid en roem. Maar deze versie is origineel en puur. Howard biedt bovendien een optimistische blik op de rollercoaster ride die de Britten doorstaan.


En dat optimisme komt vooral van de fab four zelf. In de vroege jaren is te zien hoe een nog vrolijk viertal muzikanten kwajongensstreken uithaalt tijdens interviews, zoals George Harrison die de as van zijn sigaret in het haar van John Lennon laat vallen. Het geeft inzicht in hoe zij eigenlijk nog niet klaar zijn voor de spotlight waar zij in staan. Naarmate de film vordert zien we hoe alles alsmaar gekker en gekker wordt voor de band.

Paul McCartney en Ringo Starr, de twee nog levende Beatles, ondersteunen wat de kijker ziet met leuke anekdotes, die zowaar wat nieuwe weetjes onthullen. ‘Ik kon niets horen boven het gekrijs, dus keek ik naar de konten van John en Paul en het getap van hun voeten om te weten waar we in het nummer waren’, vertelt Ringo over een van de latere optredens van de band. Ook bekende Beatles-fans waaronder Elvis Costello, Whoopi Goldberg en Sigourney Weaver vertellen over hun ervaringen bij concerten van de band. Alles draagt bij aan het vastleggen van de intensiteit van de carrière van The Beatles, hun drukke levensstijl en chaotische liveshows.

Dit is waar de kracht van de film ligt. We zien de vrolijkheid die de band aan het begin van de film heeft langzaam plaatsmaken voor teleurstelling. De wil om op te treden is er niet meer. Of zoals McCartney treffend zegt: ‘Het ging niet meer om de muziek. We wilden geen circusact worden.’ Als de film één ding duidelijk maakt is dat het ondanks alle hectiek bij The Beatles altijd over muziek moest gaan. Eight Days A Week is een fijne nostalgische trip die het kijken meer dan waard is.


The Beatles: Eight Days A Week – The Touring Years draait vanaf morgen (20 oktober) in de bioscoop. Kijk hier voor een overzicht van de bioscopen waar de film te zien is. Wil jij gratis naar deze film? OOR geeft 2x2 tickets weg! Mail naar prijsvraag@oor.nl, o.v.v. 'The Beatles' en wie weet krijg jij twee tickets!

Door Philip Schotte