Noem je The Velvet Underground de ‘beroemdste undergroundband’, dan raak je aan het begin van de paradox Lou Reed. Een nieuwe compilatie, Why Don’t You Smile Now: Lou Reed At Pickwick Records 1964-1965, verzamelt de nummers die hij voor anderen schreef en geeft de grillen van zijn jonge jaren extra dimensie. Waar hij heen gaat, staat dan nog lang niet vast – doowop of de duisternis, glans of wrijving, égard of moedwillige middelmaat – maar hij mikt op het koninkrijk. ‘Ik kon hem niet uitvogelen, hij kon mij niet uitvogelen’, zou John Cale later zeggen. ‘De enige dingen die we gemeen hadden, waren drugs en een obsessie met het nemen van risico’s. Dat werd onze raison d’être.’