achtergrond

Een historie in honderdtallen: OOR #400 (1987)

In het kader van de duizendste OOR doken we eens grondig de archieven in, op zoek naar eerdere (ongemerkt gepasseerde) jubilea. OOR #100, 200, 300 et cetera – wat waren dat voor edities en wat zeiden ze over de (muzikale) tijd waarin we leefden? Zie hier: OOR #400 van 16 mei 1987.

DE WERELD

In Athene schiet Marco van Basten Ajax tegen Lokomotiv Leipzig naar de Europacup II, al gaat het PSV van Gullit en Gijp er twee weken later met de landstitel vandoor | In Brussel wint Johnny Logan voor de tweede maal het Eurovisie Songfestival. Zeven jaar na What’s Another Year zingt de Ier het zelfgeschreven Hold Me Now | In Moskou vliegt de 18-jarige West-Duitser Mathias Rust met een sportvliegtuigje door de Russische luchtverdediging en landt doodleuk op het Rode Plein.

DE COVER

Simple Minds zit in een spagaat. Net als hun Ierse evenknie U2 lijkt de Schotse band definitief klaar voor de stadions, maar in plaats van het laatste zetje kiest Jim Kerr voor rust en bezinning. En zo wordt succesplaat Once Upon A Time (met Alive And Kicking en Sanctify Yourself) opgevolgd door liveplaat Live In The City Of Light in plaats van een nieuwe millionseller. ‘Ik ben de wereld rond geweest en ben weer terug’, licht Kerr toe aan OOR’s Paul Evers. ‘Er is geen echt grote kruisvaart. Er zijn andere kruisvaarten, die veel belangrijker zijn, zoals onze betrokkenheid bij Amnesty.’ Kerr maakt zich zorgen over AIDS. ‘Waar komt het vandaan, in de afgelopen drie jaar? Heel schrikwekkend. Maar mijn grootste prioriteit blijft liggen bij de ecologie. Want als er geen lucht meer is om in te ademen of geen grond meer om op te lopen, dan heeft het leven toch geen zin meer. […] Ik denk dat rockmuziek vooral entertainment is, maar het zou méér kunnen zijn. Het zou elementen van communicatie en educatie moeten bevatten, food for thought. Het perfecte voorbeeld is zo’n plaat als Sun City. Daar zat geen geurtje aan en het zag er niet uit als het plan van een sociaal werker. Waar die plaat ook over ging, je kon erop dansen. Maar het goede is dat je in vier minuten een stukje kwaad uit de wereld voorgeschoteld krijgt.’ Een half jaar later hoort Kerr, in de nasleep van de IRA-aanslag in Enniskillen op 8 november, de Ierse traditional She Moved Through The Fair, op welke melodie hij Belfast Child schrijft. Het wordt na Don’t You (Forget About Me) de tweede nummer 1-hit van Simple Minds in Nederland – en tevens de laatste. 

DE PLAAT

Sign ‘O’ The Times? De recensierubriek heet nog Elpees, maar de aanvoerder van albumlijst Het Zwarte Gat spreekt boekdelen. Op het kantelpunt van groef naar glans blijft onze luisterbeleving een kwestie van kant A en B, al krijgen fans van The Cure ook een C en D voor de kiezen. Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me (onder de kop: ‘Pakkerd’) is als een dubbel-lp met louter nieuw studiomateriaal ‘levensgevaarlijk’, aldus recensent Erik van den Berg, die oppert dat de dubbelaar net zo goed Tien Jaar The Cure had kunnen heten. Puntige agitpop, onheilszwangere doem, loodzware bombast, psychedelische gekte en vrolijke popdeuntjes sieren deze ‘weldoordachte en strategisch geplaatste reuze-zoethouder’ die alle doorgemaakte ontwikkelingen van de Britse groep samenvat. ‘The Cure verkoopt uit, maar ze doen het goed.’

DE PODIA

Op de concertagenda: U2 en Genesis in de Kuip, UB40 en Tina Turner in de Goffert, Prince in de Galgenwaard en voor Pinkpop gaat het doek op in Baarlo. OOR neemt ondertussen een kijkje achter een heel ander gordijn. The Ex speelt in Warschau op het Carrot ’87 festival, waar de Poolse jeugd in het kader van de Glasnost (bedankt, Gorbatsjov!) kennis mag maken met alternatieve muziekstromingen uit zowel oost als west. De Nederlandse delegatie oogst veel bijval van de Poolse jongeren, maar waarom nou juist de politiek geladen Ex ineens welkom is? De autoriteiten zien toch liever geëngageerde bands dan decadente popverschijnselen, zo fluistert de organisator de recensent toe. ‘Daarbij was het ook niet onbelangrijk dat deze bands niet eisten om in de voor Polen zo broodnodige harde valuta’s uitbetaald te worden.’

DE VRAAG

OOR’s Jan Libbenga interviewt Terry Jones van Monty Python, nu Monty Python’s Flying Circus door de VPRO herhaald wordt. De reacties op hun werk zijn niet meer zo extreem als ten tijde van Life Of Brian, constateert Libbenga. Niemand maakte zich nog kwaad over The Meaning Of Life, hoewel daarin toch hele volksstammen worden beledigd. Jones: ‘Als je het mij vraagt is de kans om te shockeren weer volop aanwezig, zeker na al die jaren met Reagan en Thatcher. De reacties op The Meaning Of Life waren inderdaad gematigd, afgezien van de braakscène in het restaurant. Op het scenario had ik geschreven: sketch van het slechtste soort. Het was trouwens nog een hele toer om me voor die sketch om te kleden. Ze zijn drie uur met mij bezig geweest. En we hebben vier dagen over die opname gedaan.’

DE KANTLIJN

U2 staat dus op 10 en 11 juli in de Kuip – en dat hebben de voorverkoopadressen geweten in de nacht van 1 op 2 mei. Menigtes in lange rijen, duwen, trekken, vechtpartijen. En dat terwijl met 92.000 entreebewijzen van schaarste toch geen sprake is. ‘Hebben we binnenkort een privéknokploeg nodig om een concertkaartje te bemachtigen?’, vraagt OOR’s nieuwsdienst zich af. MOJO’s ticketmeester Leon Ramakers heeft nog geen concrete oplossing, maar denkt aan een onaangekondigde start van de verkoop, of de ‘postal application’, zoals die in Engeland gangbaar is. Het nachtje in de slaapzak voor de VVV, NOZ in Utrecht of de Nieuwe Muziekhandel aan de Leidsestraat heeft z’n langste tijd gehad. ‘Goed nieuws voor de pick-up-bezitters’, zo lezen we verderop in de rubriek Compact Nieuws. ‘Het aantal verkochte elpees/12-inches is vorig jaar ten opzichte van 1985 met maar liefst 25% gedaald. Die trend zet dit jaar in verhevigde mate door, met als gevolg dat de platenmaatschappijen met grote partijen onverkochte elpees in hun maag blijven zitten. Zoals bekend neemt de cd, en in de VS ook de cassette, meer en meer de rol van geluidsdrager over van de elpee.’ Voor de welgestelde voortrekkers gooien we daarom, twee jaar na de komst van de eerste volledig digitale cd (DDD), Brothers In Arms van Dire Straits, 26 speakers door de cd-molen in OOR’s Grote Luidsprekertest. ‘De compact disc brengt immers een weergavekwaliteit onder de mensen die voorheen was voorbehouden aan bezitters van exclusieve high end-installaties. Daarom bevindt menige cd-speler zich in het gezelschap van matige en soms zelfs ronduit slechte hi-fi-setjes die voorheen redelijk voldeden maar waarvan de tekortkomingen nu op wrede wijze voor het voetlicht worden gebracht.’ De test levert overigens geen winnaar op, al voorziet cartoonist Hein de Kort in een aardige richtlijn. Verkoper: ‘Dit speakertje is ongeveer even pedant als die kop van U.’ Klant: ‘Klinkt goed…’

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Pearl Jam brengt nieuwe single 'Dance of the Clairvoyants' uit
nieuws

Pearl Jam brengt nieuwe single ‘Dance of the Clairvoyants’ uit

Pearl Jam kondigde op 27 maart zijn nieuwe album Gigaton aan. Nu geeft de band ook een eerste voorproefje van ...
Eefje de Visser: 'Het dancepubliek is zó positief, ik hou van dat optimisme'
interview

Eefje de Visser: ‘Het dancepubliek is zó positief, ik hou van dat optimisme’

Ze zeggen dat empatische mensen sterker geneigd zijn dialecten en accenten over te nemen. Als dat waar is, dan zit ...
The Strokes derde headliner op Best Kept Secret
nieuws

The Strokes derde headliner op Best Kept Secret

The Strokes zullen de zaterdag van Best Kept Secret headlinen. Dat kondigde de nieuwe festivaldirecteur Maurits Westerik woensdagavond live aan op ...

Een historie in honderdtallen: OOR #400 (1987) (achtergrond) | OOR