De Mont Ventoux wordt ook wel de Mythische Berg genoemd. Al in de veertiende eeuw werd erover geschreven. Later werd hij inspiratiebron voor mensen als Jan Kal, Jan Donkers en Bert Wagendorp, en voor muzikanten als Spinvis en Alex Roeka. Een heel album was nog nooit aan deze mythische plek gewijd. Daar brengt Pascal Gabriel alias Stubbleman nu verandering in.

Na eind jaren tachtig hits als Beat Dis en Theme From S’Express te hebben geproduceerd, bleef hij lange tijd steken in de popmuziek (Dido, Goldfrapp). Een jaar of zes geleden kwam hij terecht in de avontuurlijke elektronische muziek. Met zijn tweede album verovert hij al direct het hart van deze recensent. Niet alleen omdat hij ook vaak de berg op fietste, maar met name door de imponerende muziek.

De albumtitel staat voor zijn tijd op de 21 kilometer lange klim naar de top (het record van Iban Mayo is 55:21). Gabriel heeft zijn werk grondig gedaan. Zijn elektronische minimal music is opgebouwd uit gegevens van zijn fietscomputer, gecombineerd met modulaire synthesizers en – nauwelijks hoorbare – omgevingsgeluiden. Bij alle achttien tracks staat aangegeven op welk punt van de klim ze van toepassing zijn. Vooral als na vijf kilometer de eikenbossen beginnen, wordt de muziek minimaler en rustiger. Bij de plek waar Tommy Simpson stierf, krijgt de elektronica ineens een dreigende, donkere kleur. Boven op de top is er een majestueus uitzicht en tijd voor contemplatie, begeleid door rustgevende ambientklanken. Een absoluut meesterwerk, ook voor niet-fietsers.