Check voor de grap even aan hoeveel films en tv-series Apparat de afgelopen jaren heeft meegewerkt. Het zal je duizelen. Van Breaking Bad tot Dark en Luther, van The Drop tot Skins en Nikita. En dan zijn er nog de soundtracks voor complete films en theaterstukken. In 2020 verschenen er maar liefst vier tegelijk. Sacha Rings melancholische en melodieuze aanpak is dan ook geknipt voor film. Maar na zeven jaar cinematografische projecten en het daaropvolgende writer’s block (!) vond de Duitse producer uiteindelijk de rust en het vertrouwen voor een volwaardige opvolger van LP5 (2019).

Het is een typische Apparat-plaat geworden, vol melancholieke melodieën, zuigende synths en zang in mineur. Vergeleken met de elektronische muren die Ring samen met Modeselektor optrok in hun Moderat-project is er op A Hum Of Maybe ook ruimte voor klassieke instrumenten als trombone, cello en gitaar. Het geeft de elf nummers een prettig organische basis. Neem bijvoorbeeld Williamsburg, waarin een introverte piano gezelschap krijgt van speelgoedinstrumenten en de immer mistroostige stem van Ring. Indrukwekkend is de samenwerking met de Armeens-Amerikaanse zangeres KÁRYYN in Tiltch, waarin nerveus pulserende bass-synthesizers haar Cocteau Twins-achtige zang naar een hoger niveau tillen. Het niveau van Rings succesvolste album The Devils Walk (2011) wordt op dit nieuwe album weliswaar zelden gehaald, maar een juweeltje als A Slow Collision komt daar toch dichtbij. Laten we hopen dat dat writer’s block vanaf nu wegblijft.