Nadat de Australische Nick Murphy opviel met een cover van Blackstreets No Diggity bracht hij in 2014 als Chet Faker zijn debuutalbum Built On Glass uit. Daarop lardeerde hij electro met r&b en soul, in de hoek van James Blake. Na een paar albums onder zijn eigen naam die wat experimenteler waren, nam hij zijn alias weer aan. A Love For Strangers is zijn meest popgeoriënteerde plaat; de nadruk ligt op soepele grooves, melodieuze zanglijnen en relaxte ritmes.
Murphy lijkt te mikken op een breder publiek, waarbij vooral het gebrek aan tekstuele diepgang jammer is. De nummers zijn aan de gelikte kant, maar kunnen dat best hebben. Opener Over You is een lenig synthpopliedje met lekkere beats en hoewel de inslag wat melancholisch is, is het een lichtvoetig nummer. Ook Far Side Of The Moon is een uptempo liedje en This Time For Real is ronduit uitbundig. Het nummer doet denken aan Stereo MC’s en Happy Mondays. Daarna zakt de plaat in, al trekken het soulvolle OH NO OH NO en het triphop-outro van A Level Of Light nog even de aandacht. Voor fans van het eerste uur, die vielen voor de originaliteit en het donkere randje van zijn debuut, zal A Love For Strangers wellicht slikken zijn, maar commercieel succes zou zomaar eens kunnen volgen.
