album
hiphop

Abel

BURNING FIK

Amsterdamse branie. Onder die noemer kun je de activiteiten van Abel van Gijlswijk het beste scharen. In de goedgevulde dagen waarin Abel zich manifesteert als acteur, schrijver en Burning Fik-bedenker is hij natuurlijk ook nog muzikant. Niet alleen voorman van het geweldige Hang Youth, maar ook rapper.

Zijn nieuwe album biedt een heerlijk half uur luisterplezier. De nummers zijn stuk voor stuk prettige, vrolijk opgediste, lekker linksige verhalen. Regelmatig wel zo lokaal als de stadspagina van Het Parool, maar dat kun je Amsterdammers niet kwalijk nemen. Je kunt niet anders dan vallen voor Abel, ook al zit het album niet vol briljante woordvondsten en kan hij soms zinnen verkreukelen als hij ze in wat bars probeert te proppen. Doet er niet toe. Zeker wanneer hij een goede productie heeft, waarbij Bank Beroven van Bas Bron ver boven de rest uitsteekt, klinkt het allemaal precies goed. Ook op Sterf, Jou<3 en Mooi Moment passen tekst en muziek precies goed. Dat maakt ook de gastbijdrage van Lil B zo overbodig. Als er een moment is dat het album gekunsteld voelt, is dat wanneer de Amerikaan te horen is. Helemaal niet nodig. Abel kan het prima alleen met zijn vrienden af. Zet het dit jaar verschenen Het K-Woord van Hang Youth ernaast en het is duidelijk dat Abel de meest frisse wind brengt die door de huidige Nederlandse muziek waait.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid van <span class="oor">OOR</span> en stel je vinyl­pakket samen!
abo-actie

Word lid van OOR en stel je vinyl­pakket samen!

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. Met nieuwe lp's van Coldplay, ...
ABBA deelt 'Just A Notion', de nieuwe single van 'Voyage'
luisteren

ABBA deelt ‘Just A Notion’, de nieuwe single van ‘Voyage’

Na de eerdere singles 'I Still Have Faith In You' en 'Don’t Shut Me Down' heeft ABBA opnieuw een nummer van ...
Future Past
album
Duran Duran

Future Past

Duran Duran hoorde zó bij het behang van de eighties dat het een wonder is dat ze altijd zijn doorgegaan ...

Recensie: Abel - Ⓐ (album) | OOR