album
avant-garde

Jungle By Night

Algorhythm

V2

Coronatijd, bezinningstijd. Na het opnemen van zes albums en elf jaar lang toeren door 34 landen kon er even niets. De vriendenclub die in 2009 blazersrijk startte met een surplus aan liefde voor de Afrobeat ontwikkelde zich door de jaren heen tot een gemêleerd gezelschap dat nog altijd fris en luid toeterend invloeden uit de funk, jazz, krautrock en dance tot zich nam.

Algorhythm is wat het negental in tijden van louter digitale afleiding onderling verbond, als tegenwicht van wat er aan – via verneukeratieve algoritmes steeds verder afgebakende – informatie tot hen kwam. Goede titel, goede rhythms vooral ook, want als dit zevende album van Jungle By Night ons iets leert is dat de mannen de crisis vrolijk zijn doorgekomen, nog altijd graag feesten en die dansvloer blijkbaar hard gemist hebben. Niet eerder bepaalden synthesizers en deels elektronische dansritmes zo sterk de sfeer. Mens en machine op zoek naar balans. Virtuoze muzikanten in dienst van de beat, de sound en het feestje. Het is even wennen, maar dit alleen op het eerste gehoor wat luchtiger materiaal gaat straks live vertaald naar de podia ongetwijfeld een vrolijke boel opleveren.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR's Eindlijst: dit zijn de 20 beste albums van 2021
eindlijst 2021

OOR’s Eindlijst: dit zijn de 20 beste albums van 2021

'Sometimes I Might Be Introvert' van Little Simz is door de Nederlandse muziekcritici uitgeroepen tot het beste album van 2021 ...
De speciale kerst-<span class="oor">OOR</span> is uit! Bestel 'm nu in onze shop
OOR shop

De speciale kerst-OOR is uit! Bestel ‘m nu in onze shop

Met Barry Hay (door Bart Chabot en Anton Corbijn), Warren Ellis, Froukje, Rico, Bill Callahan & Bonnie ‘Prince’ Billy, Neil ...
Yous & Yay over OOR's Eindlijst: 'Nee, dit is geen beste plaat'
interview

Yous & Yay over OOR’s Eindlijst: ‘Nee, dit is geen beste plaat’

‘Wat doe je op een dag?’ Het is de inmiddels beruchte openingsvraag waarmee Yous en Yay, ofwel Sef en Faberyayo, ...

Recensie: Jungle By Night - Algorhythm (album) | OOR