album
POP

Dead Can Dance

Anastasis

PIAS

De magie vervaagde toen Dead Can Dance steeds meer exotica-uit-een-doosje toeliet en de illusie van ‘semi-wereldmuziek’ (denk aan narigheid als Enigma en Deep Forest) de overhand kreeg. Op Anastasis, de eerste studioplaat sinds Spiritchaser (1996), vindt het duo gelukkig een acceptabele tussenvorm, al waan je je bij het tenenkrommende Agape in een Efteling-attractie (Fata Morgana, iemand?) en zet Perry je met zijn beginselverklaring Children Of The Sun pardoes terug in de schoolbanken. ‘We are ancient / As ancient as the sun / We came from the ocean / Once our ancestral home’. Voor de rest: knap gedaan en zodra Perry en Gerrard in duet gaan (in Return Of The She-King) zelfs boven zichzelf uitstijgend. Maar kippenvel? Nee. Dat was toen. ERIK VAN DEN BERG

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Bospop slotdag: Een kwestie van geduld
concert

Bospop slotdag: Een kwestie van geduld

Van de 39ste editie van het driedaagse Bospop blijkt met name de afsluitende zondag populair, die dus vlotjes uitverkoopt, niet ...
WOO HAH!: De grootste turn up van het jaar
concert

WOO HAH!: De grootste turn up van het jaar

Wat doe je als je zelf eigenlijk te oud bent voor een festival, en zoonlief te jong? Dan ga je ...
North Sea Jazz dag 3: Kamasi Washington, Gladys Knight, Janelle Monáe
concert
Janelle Monáe

North Sea Jazz dag 3: Kamasi Washington, Gladys Knight, Janelle Monáe

North Sea Jazz dag 3, op papier een dag vol bewezen klappers. Kamasi Washington: altijd machtig. Janelle Monáe: altijd een ...

Recensie: Dead Can Dance - Anastasis (album) | OOR