album
Rock

STROKES, THE

Angles

‘I’ll wait for you / Will you wait for me too?’ Het geduld is danig op de proef gesteld, maar wachten deden we. Vijf jaar lang. Frontman Julian Casablancas ging solo, ritmegitarist Albert Hammond Jr. en bassist Nikolai Fraiture ook, drummer Fab Moretti toerde met zijn band Little Joy . . .

Dat Angles er überhaupt is gekomen mag een wonder heten, want voorganger First Impressions Of Earth was het product van een vreugdeloos opnameproces dat bovendien niet het door de band gewenste resultaat opleverde; het is een te zwaar, te slick en met 52 minuten veel te lang album, vonden ze achteraf. Ook Angles (34 minuten) kwam niet pijnloos tot stand: de plaat werd grotendeels in Hammonds studio in upstate New York opgenomen, zonder de fysieke aanwezigheid van Casablancas, die zijn zangpartijen opnam in New York City. De communicatie verliep meestal via e-mail, volgens Julian om het initiatief aan de andere bandleden te laten. Het bijkomende ongemak klinkt luid en duidelijk door op Angles. Vooral als The Strokes wat al te nadrukkelijk sfeer probeert te creëren, zoals in de monotone zeurtrack You’re So Right en het goeddeels mislukte elektronica-experiment Games. Two Kinds Of Happiness en Life Is Simple In The Moonlight balanceren op het randje; het zijn wat onbestemde tracks, alsof de band allang blij was dat ze íets hadden en het daar maar bij hebben gelaten. Dat geldt ook voor Metabolism, waarin Casablancas zich weer bedient van de langgerekte uithalen die First Impressions Of Earth toch een beetje ontsierden. Call Me Back, het enige nummer waarin de voor de rest angstaanjagend strak drummende Moretti werkeloos op zijn kruk zit, is op het eerste gehoor de Ask Me Anything [dieptepunt van First Impressions] van Angles, maar wordt bij nadere beluistering gered door Casablancas’ hypnotiserende, acrobatische stem. Er valt, los van die stem, gelukkig meer te genieten: de Strokes-klassiekers in spé Machu Picchu, Under Cover Of Darkness, Taken For A Fool en Gratisfaction geven deze plaat bestaansrecht. Dus ja, Angles klinkt hier en daar vermoeid, maar biedt ook hoop voor de toekomst. Valensi heeft Pitchfork al bezworen dat album nummer vijf niet lang op zich zal laten wachten. TOM SPRINGVELD

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

24-9-1991: dit moet de beste releasedag aller tijden zijn
30 jaar oud

24-9-1991: dit moet de beste releasedag aller tijden zijn

Dertig jaar geleden verschenen op één knetterende dag zowel 'Nevermind', 'Blood Sugar Sex Magik', 'Screamadelica' als 'The Low End Theory'.  ...
Doe Maar schrapt tournee: Henny Vrienten is ziek
nieuws

Doe Maar schrapt tournee: Henny Vrienten is ziek

Doe Maar annuleert zijn afscheidstournee omdat Henny Vrienten ziek is. De zogeheten Lijf aan Lijf-tournee wordt ook niet later ingehaald ...
Band van Douwe Bob stapt op na cancelen tournee
nieuws
douwe bob

Band van Douwe Bob stapt op na cancelen tournee

Uit onvrede met het invoeren van de coronapas gaat Douwe Bob voorlopig niet optreden. Dat besluit is niet goed gevallen ...

Recensie: STROKES, THE - Angles (album) | OOR