album
pop

Arctic Monkeys

Tranquility Base Hotel + Casino

DOMINO/V2

Na het monumentale AM uit 2013 hadden de Arctic Monkeys wel even een bandpauze verdiend. Zoveel albums onderweg en nog geen spoortje van verval, was een paar keer de slotconclusie in OOR, maar nummer vijf voelde daadwerkelijk als een moeilijk te overtreffen artistiek hoogtepunt van de nu helemaal volwassen boys uit Sheffield.

Tranquility Base Hotel + Casino vindt zijn oorsprong in twee dingen, of eigenlijk drie. Het Last Shadow Puppets-album Everything You’ve Come To Expect uit 2016 en Alex Turner die een piano voor zijn dertigste verjaardag kreeg. Daarop componeerde hij het overgrote deel van dit zesde album, dat bij hem thuis in LA en in studio’s in Parijs en Londen werd opgenomen met vertrouwde kracht James Ford achter de knoppen. ‘I just wanted to be one of The Strokes, now look at the mess you made me make’, is de prikkelende openingszin van het elegant kabbelende Star Treatment. Dat heeft een veel diepere crooner-vibe dan het werk van The Last Shadow Puppets. Er wordt losjes gemusiceerd, terwijl Turner als een stuk vergane glorie mijmert over de dingen die voorbij zijn. Het derde element dat Tranquility Hotel voedde is – het is echt boeiender dan het klinkt – de staat van de wereld, met speciale aandacht voor ver doorgevoerde digitalisering, misbruik en manipulatie daarvan, en natuurlijk de huidige leader of the free world (‘reminds you of a wrestler wearing tight golden trunks’). Turner denkt er het zijne van vanaf zijn fictieve uitvalsbasis op de maan. Hij laat de crooner in zichzelf helemaal losgaan op dit album, waarop je ondanks de muzikale charme altijd een verontrustende apocalyptische onderlaag proeft. Tranquility Hotel is geen rockplaat en zal even wennen zijn voor Arctic Monkeys-fans. Het kabbelt, er staan geen singles of hits op en pas na een paar keer draaien komt ie echt tot leven. De instrumentatie klinkt voornamelijk vintage sixties en is bescheiden gehouden, in Four Out Of Five en The World’s First Ever Monster Truck Front Flip komt de band ergens ter hoogte van Pet Sounds uit. Met Turner in de rol van Brian Wilson. Niet eerder klonk een bandalbum grotendeels als een soloplaat van hem. Als tekstdichter overtreft hij zichzelf: Turner beschrijft laconiek surrealistische beelden die allang werkelijkheid zijn geworden. ‘The exotic sound of data storage, nothing like it first thing in the morning’, ‘a swamp monster with a hard-on for connectivity’, ‘dance like somebody’s watching because they are’ – het is allemaal even hilarisch als echt. Die Brave New World-achtige teksten in combinatie met onderkoelde croonerpop is de sleutel tot Tranquility Base Hotel + Casino. Geen pakkende plaat, wel één met gewicht in 2018. Later is allang begonnen en retrofuturisme de nieuwe realiteit. Vooruit, ik doe ‘m ook: zes albums onderweg en nog geen spoortje van verval.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Electric Light
album
James Bay

Electric Light

James Bay maakte met zijn debuutalbum Chaos And The Calm een zeer geslaagde entree. Hold Back The River, Let It ...
Tell Me How You Really Feel
album
Courtney Barnett

Tell Me How You Really Feel

Biecht: het Barnett-kwartje viel bij mij pas een paar maanden nadat haar debuut Sometimes I Sit And Think, And Sometimes ...
The Kooks terug met twee nieuwe singles
nieuws
The Kooks

The Kooks terug met twee nieuwe singles

The Kooks zijn terug! De Britse band heeft maar liefst twee nieuwe tracks gedeeld: No Pressure en All The Time ...

Recensie: Arctic Monkeys - Tranquility Base Hotel + Casino (album) | OOR