album
pop

Awkward I

KYD

EXCELSIOR/V2

De afgelopen jaren heeft Djurre de Haan, de man achter Awkward I, zich toegelegd op het schrijven van muziek voor film en theater. Dat is terug te horen op zijn derde album KYD, dat ruim zes jaar na voorganger Everything On Wheels verschijnt.

Nadat hij te maken kreeg met onverwacht vaderschap en zijn moeder ernstig ziek werd, moest De Haan zijn evenwicht hervinden. Zijn vaak humoristische teksten over dat proces laten het nodige aan de verbeelding over, wat bijdraagt aan de soundtrack-achtige sfeer. Het geluid is voller dan op zijn vorige platen, met hier en daar opmerkelijke invloeden van The Beatles (Skinny Jeans), Randy Newman (Silent Disco) en ABBA (Complicated Two Step). De productie is open en geeft de liedjes de ruimte. KYD staat vol gloedvolle, warme folkliedjes, die neigen naar pop en het ene moment sprankelen en het volgende melancholiek zijn. De Haan tovert de ene na de andere verleidelijke melodie tevoorschijn, ondersteund door fijne koortjes en aangenaam hese zang. De nummers variëren prettig in tempo. Zo is Road Is Rock een huppelend liedje, trekt Milkshakes Funnelcakes ineens een sprintje en klinkt No Waterfall weemoedig slepend. Happiest Man At Your Funeral voelt als een drie minuten durend binnenpretje. Dat Awkward I nog steeds een vrij goed bewaard geheim is, is een raadsel. Hoog tijd dat daar verandering in komt. Het prachtige KYD verdient een groot publiek.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Driemaal Melkweg
nieuws
Anathema

Driemaal Melkweg

Buiten hangt de herfst alweer in de lucht, binnen is het behaaglijk. Ook in de Melkweg, zo weten we uit ...
True Meanings
album
Paul Weller

True Meanings

Paul Weller houdt er de vaart in. Vorig jaar bracht hij A Kind Revolution uit, nu ligt er met True ...
Compilatie Chris Cornell aangekondigd
nieuws
Chris Cornell

Compilatie Chris Cornell aangekondigd

Op 16 november verschijnt er een uitgebreide compilatie van de overleden Chris Cornell. Het album, simpelweg Chris Cornell genaamd, is bedoeld als ...

Recensie: Awkward I - KYD (album) | OOR