album
pop

Beck

Hyperspace

CAROLINE/UNIVERSAL

Op Morning Phase (2014) leek het alsof Beck Hansen de gifbeker wel zo ongeveer had leeggedronken. Maar hoewel Colors (2017) een stuk vrolijker klonk, sijpelde ook daar de last van het leven doorheen. Zijn veertiende album Hyperspace heeft als hoofdthema de liefde, of liever gezegd de teloorgang ervan en het hervinden van evenwicht in de nasleep.

Zo zingt hij in het soulvolle Uneventful Days: ‘Uneventful days uneventful nights / Living in the dark, waiting for the light / Caught up in these neverending battle lines / Everything has changed, nothing here feels right’. Beck zwelgt en laat je zwelgen, maar biedt tegelijkertijd troost door de schoonheid van zijn liedjes, waardoor je je als luisteraar even opgetild weet. Op Hyperspace werkt Beck nauw samen met Pharrell Williams, die een groot deel van de plaat meeschreef, co-produceerde en drums en keyboards voor zijn rekening nam. De combinatie ligt niet voor de hand, maar werkt fantastisch. Pharrell voegt zijn magie toe, maar maakt zich ondergeschikt, waardoor het een vintage Beck-plaat is geworden. Eighties-synths creëren een nostalgische sfeer, maar vormen tegelijkertijd een natuurlijk klinkende symbiose met hedendaagse beats en electro. Daar is de heldere productie mede debet aan. Dat is goed te horen in See Through en Saw Lightning, waarop Pharrell wél zijn stempel drukt. Het dromerige Stratosphere heeft een rafelige gitaar en waaierende synthpartijen – een even sentimenteel als prachtig nummer. Dark Places is zo’n liedje dat direct op de onderbuik werkt. Dat geldt ook voor het galmende Chemical, met heerlijke, door Beck zelf ingezongen koortjes. Afsluiter Everlasting Nothing werkt als catharsis, door de desolate gitaar, een gospelkoor en de dreunende bassdrums. Beck, die begin dit jaar zijn vrouw verliet, maakt met Hyperspace de scheidingsplaat die Morning Phase toch niet bleek te zijn. Ondanks alle muzikale verschillen komt het gevoel dat beide albums oproepen sterk overeen. Dat zit hem behalve in de teksten ook in de melancholie van de veelal warme liedjes. Wederom weet Beck zich, met hulp van Pharrell, te vernieuwen en toch dicht bij zichzelf te blijven. Hyperspace is een wonderschone plaat.

LEES OOK

OOR ontmoet Beck op in Parijs. Een ietwat sombere Beck, die vanachter een grote zonnebril vertelt over Hyperspace, zijn samenwerking met Pharrel en waarom zingen over autotune (niet) mooi is. Lees hier.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

'Het virus is nog niet klaar met de popmuziek'
muziek in coronatijd

‘Het virus is nog niet klaar met de popmuziek’

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist en mede-thuisblijver Hooijer de ontwikkelingen in ...
Onze favoriete albums van de eerste helft 2020
special

Onze favoriete albums van de eerste helft 2020

2020 maakt er een modderboel van, maar hey, we zijn op de helft: 1 juli. Tijd voor ons traditionele ‘tussenstandje’ dus: de ...
Pearl Jam op Roskilde: ooggetuigen over de tragedie (2000)
het poparchief

Pearl Jam op Roskilde: ooggetuigen over de tragedie (2000)

30 juni 2000: de datum van een van de grootste tragedies uit de Europese festivalhistorie. Pearl Jam voor 50.000 man ...

Recensie: Beck - Hyperspace (album) | OOR