album
pop

Beck

Hyperspace

CAROLINE/UNIVERSAL

Op Morning Phase (2014) leek het alsof Beck Hansen de gifbeker wel zo ongeveer had leeggedronken. Maar hoewel Colors (2017) een stuk vrolijker klonk, sijpelde ook daar de last van het leven doorheen. Zijn veertiende album Hyperspace heeft als hoofdthema de liefde, of liever gezegd de teloorgang ervan en het hervinden van evenwicht in de nasleep.

Zo zingt hij in het soulvolle Uneventful Days: ‘Uneventful days uneventful nights / Living in the dark, waiting for the light / Caught up in these neverending battle lines / Everything has changed, nothing here feels right’. Beck zwelgt en laat je zwelgen, maar biedt tegelijkertijd troost door de schoonheid van zijn liedjes, waardoor je je als luisteraar even opgetild weet. Op Hyperspace werkt Beck nauw samen met Pharrell Williams, die een groot deel van de plaat meeschreef, co-produceerde en drums en keyboards voor zijn rekening nam. De combinatie ligt niet voor de hand, maar werkt fantastisch. Pharrell voegt zijn magie toe, maar maakt zich ondergeschikt, waardoor het een vintage Beck-plaat is geworden. Eighties-synths creëren een nostalgische sfeer, maar vormen tegelijkertijd een natuurlijk klinkende symbiose met hedendaagse beats en electro. Daar is de heldere productie mede debet aan. Dat is goed te horen in See Through en Saw Lightning, waarop Pharrell wél zijn stempel drukt. Het dromerige Stratosphere heeft een rafelige gitaar en waaierende synthpartijen – een even sentimenteel als prachtig nummer. Dark Places is zo’n liedje dat direct op de onderbuik werkt. Dat geldt ook voor het galmende Chemical, met heerlijke, door Beck zelf ingezongen koortjes. Afsluiter Everlasting Nothing werkt als catharsis, door de desolate gitaar, een gospelkoor en de dreunende bassdrums. Beck, die begin dit jaar zijn vrouw verliet, maakt met Hyperspace de scheidingsplaat die Morning Phase toch niet bleek te zijn. Ondanks alle muzikale verschillen komt het gevoel dat beide albums oproepen sterk overeen. Dat zit hem behalve in de teksten ook in de melancholie van de veelal warme liedjes. Wederom weet Beck zich, met hulp van Pharrell, te vernieuwen en toch dicht bij zichzelf te blijven. Hyperspace is een wonderschone plaat.

LEES OOK

OOR ontmoet Beck op in Parijs. Een ietwat sombere Beck, die vanachter een grote zonnebril vertelt over Hyperspace, zijn samenwerking met Pharrel en waarom zingen over autotune (niet) mooi is. Lees hier.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR's Eindlijst 2019: Lana Del Rey maakt album van het jaar
eindlijst

OOR’s Eindlijst 2019: Lana Del Rey maakt album van het jaar

Norman Fucking Rockwell! van Lana Del Rey is door de verzamelde Nederlandse muziekcritici uitgeroepen tot het beste album van het ...
Kerstmuziek, maar dan leuk: 8 albums voor fijne feestdagen
tips

Kerstmuziek, maar dan leuk: 8 albums voor fijne feestdagen

Kerstboom, knipperlichtjes, een klauterende kerstman tegen de gevel en dan alleen nog... de muziek! Rond deze tijd van het jaar ...
Grauzone met o.a. Shame, The Murder Capital, Stephen Mallinder, Damo Suzuki
Club OOR
Grauzone met o.a. Shame, The Murder Capital, Stephen Mallinder, Damo Suzuki

Grauzone met o.a. Shame, The Murder Capital, Stephen Mallinder, Damo Suzuki

Lees alle inter­views, achter­grond­verhalen, recensies, columns en agenda­tips van OOR nu ook op OOR.NL. Exclusief voor abonnees. ABONNEE EN WIL ...

Recensie: Beck - Hyperspace (album) | OOR