Twintig jaar geleden bracht Joe Bonamassa Blues DeLuxe uit, een verzameling covers van bluesklassiekers van o.a. B.B. King, John Lee Hooker, Robert Johnson en Buddy Guy. Voor hem betekende het de doorbraak naar het grote publiek. Bonamassa’s zestiende album – zijstapjes, hobbyplaatjes en samenwerkingen met anderen niet meegeteld – is een vervolg op die plaat.

Stond op deel 1 de blues nog centraal, op deel 2 is de begeleidingsband uitgebreid met een fikse blazerssectie en put Bonamassa een flink wat nummers uit de rhythm & blues, zoals Twenty-Four Hour Blues (Bobby ‘Blue’ Bland), It’s Hard But It’s Fair (Bobby Parker) en I Want To Shout About It (Ronnie Earle). Bonamassa’s zelfgeschreven Hope You Realize It neigt zelfs naar funk. Daartegenover staan songs van Guitar Slim (Well I Done Got Over It) en Fleetwood Macs Peter Green (Lazy Poker Blues). De invulling is zoals we die van Bonamassa kennen, met robuuste vocalen en een gierende Stratocaster. Niks nieuws onder de zon, maar wel lekker op z’n tijd.