album
POP/ROOTS

JACK WHITE

Blunderbuss

XL/BEGGARS

Curieus: op zijn solodebuut laat Jack White zich vrijwel uitsluitend begeleiden door vrouwelijke musici. Geen toeval vermoedelijk, want bij recente showcases legde hij ook al de nadruk op de man/vrouw-rolverdeling: eerst een setje met een all-female band en na de pauze verder met alleen heren. Minstens . . .

Uiteraard maakt White er wel weer iets volstrekt eigens van, al is ‘t maar in de soms behoorlijk plastische teksten, waarin hij voortdurend in gevecht lijkt met alles wat ‘m lief is, van zijn eigen lijf (Missing Pieces) en de vrouwen in zijn buurt (Freedom At 21, Hypocritical Kiss) tot zijn hunkering naar allesverzengende liefde: ‘I want love to / Murder my own mother and / Take her off to somewhere like / Hell or up above’ (Love Interruption). Als gezegd, muzikaal is het allemaal wat minder spectaculair. Los van het White Stripes-waardige Sixteen Saltines wordt het nergens opwindender dan in het swingende I’m Shaking, een antieke southern shuffle die White niet eens zelf schreef, en misschien Hip (Eponymous) Poor Boy, een opgewekt potje countryfolk vol barpiano’s en mandolines. Pas halverwege het afsluitende Take Me With You When You Go laat White nog even zijn tanden zien en weten we weer met wie we te maken hebben. Maar of dat genoeg is? Live speelt hij naar verluidt nog steeds veel materiaal van zijn ándere bands. Dat zou best eens noodzakelijker kunnen zijn dan het lijkt. ERIK VAN DEN BERG

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid van <span class="oor">OOR</span> en stel je vinyl­pakket samen!
abo-actie

Word lid van OOR en stel je vinyl­pakket samen!

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. Met nieuwe lp's van Coldplay, ...
Goldband luistert Nederpop: 'Hoor ik nou Ernst Jansz?'
luistertest
goldband

Goldband luistert Nederpop: ‘Hoor ik nou Ernst Jansz?’

Goldband – als je voor pret bent. De voormalige stukadoors verrasten vorig jaar met de eighties-synths en Nederlandstalige teksten op ...
Meat Loaf: de zwaarste jongen uit de popmuziek
in memoriam

Meat Loaf: de zwaarste jongen uit de popmuziek

Marvin Lee Aday, die we allemaal kennen als de imposante, volumineuze rockzanger Meat Loaf, is op 74-jarige leeftijd overleden ...

Recensie: JACK WHITE - Blunderbuss (album) | OOR