album
rock

AFI

Bodies

RISE

Geef het maar toe: ook u was AFI compleet vergeten. Ik herinnerde me dat ik wel eens een recensie had geschreven over de gothpunkers (bleek potjandorie over Crash Love van dertien jaar geleden te gaan, we worden oud mensen), maar dat ze sindsdien stug door waren gegaan met albums maken. Nummer elf heet Bodies en veel is er niet veranderd in het universum van Davey Havok en co.

Opener Twisted Tongues had bijvoorbeeld op ieder ander willekeurig AFI-album gekund. En dat is prima, want weinig bands weten onderhuidse dreiging zo mooi te verpakken. Een visionair is het bovendien, die Havok. ‘We watched the world turn itself backward’ is de eerste zin van het nummer dat z’n oorsprong al vond in 2017, ver voor de pandemie. Vervolgens gaan we van zware synthpop – ja, ook in 2021 echoot AFI nog The Cure, OMD, Joy Division en vooruit, Depeche Mode – naar haast vrolijke powerpop (Escape From Los Angeles, dat verrassend goed werkt zo in het midden van de plaat). Het wel erg eightiespostpunk-achtige Dulcería schreef de band samen met good old Billy Corgan. Gelukkig laat die het zingen aan Havok over. De AFI-frontman is namelijk in vorm en zorgt ervoor dat het bijna niet opvalt dat Bodies wel erg formulematig is en een beetje, eh, body mist.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

De totale overgave van Bono: een duik in zijn autobiografie
achtergrond

De totale overgave van Bono: een duik in zijn autobiografie

62 is nog jong, in de huidige rock & roll-wereld. Toch heeft Bono z’n memoires al voor de eeuwigheid vastgelegd ...
Christine McVie (79) van Fleetwood Mac overleden
nieuws
fleetwood mac

Christine McVie (79) van Fleetwood Mac overleden

Christine McVie van Fleetwood Mac is op 79-jarige leeftijd overleden. De zangeres en toetseniste sloot zich in 1970 aan bij ...
Stromae en Paolo Nutini op Down The Rabbit Hole 2023
nieuws

Stromae en Paolo Nutini op Down The Rabbit Hole 2023

Ook IDLES, Slowthai, Froukje, Phoenix, Romy, Sleaford Mods, Weval, Working Men's Club en The Whitest Boy Alive komen naar de ...

Recensie: AFI - Bodies (album) | OOR