In vijftien jaar kan een hele hoop gebeuren. Je kleine meid die van baby ineens puber is, huwelijken die gesloten worden en weer stuklopen en ouders die overlijden. Maar niet álles verandert in vijftien jaar. Social Distortion klinkt namelijk op achtste album Born To Kill nog precies zoals op hun laatste plaat, van – inderdaad – vijftien jaar geleden. Nou was Mike Ness sowieso nooit de snelste schrijver, maar de frontman kreeg in 2023 de diagnose keelkanker, onderging behandeling en moest opnieuw leren spreken.

Het merendeel van de songs was toen al geschreven overigens, dus een groot thema is de ziekte van Ness niet op deze plaat. De titeltrack waarmee de plaat opent is rauw, direct en doorspekt met knipogen naar de groten uit de rock & roll. Het knappe is: Social Distortion voelt nergens overdreven nostalgisch. Nummers als Partners In Crime – met subtiele buiging naar David Bowie – en Tonight laten horen dat Ness nog altijd excelleert in het schrijven van songs die balanceren tussen romantiek en realisme. De beste man zelf belichaamt swagger, alles aan zijn band is cool. Born To Kill is behoorlijk rechttoe-rechtaan, de nummers gaan over gemiste kansen, herinneringen aan betere tijden en het voor de band kenmerkende ‘agressief optimisme’. Social Distortion hoeft niet meer tegen de wereld te schoppen. En dat is prima.