album
POP

LANA DEL REY

Born To Die

POLYDOR/UNIVERSAL

Maar ik ben Lana Del Rey niet en dus kabbelt Born To Die nog een half uur door nadat het muzikale punt luid en duidelijk is gemaakt, zo rond liedje acht (Radio), dat welbeschouwd toch een mooie epiloog herbergt: ‘Baby love me ’cause I’m playing on the radio / How do you like me now?’ Maar het moet gezegd: tót die tijd hebben we ons bij vlagen verkneukeld en verwonderd. Die stem alleen al. Verleidelijk glijdend van donkere, mysterieuze dieptes naar ijle, kirrende hoogtes. Die soms wonderschone zangmelodieën (Video Games dreef erop, maar ook Blue Jeans, Dark Paradise, Summertime Sadness en het titelnummer zijn raak). En dan die vorstelijke strijkersarrangementen, die vakkundig de aandacht afleiden van het fantasieloze gebruik van telkens dezelfde sampletjes en ritmische klankkleuren. Maar het doet allemaal niets af aan die ene onafwendbare diagnose: hype half waargemaakt. Stiekem toch een beetje jammer. ERIK VAN DEN BERG

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Muse zit vast in z’n eigen spelletje, blijkt in Ziggo Dome
concert

Muse zit vast in z’n eigen spelletje, blijkt in Ziggo Dome

De reguliere ‘stadionshow’ van Muse in het Nijmeegse Goffertpark is nog geen drie maanden geleden, maar voor Nederland heeft de ...
Daniel Johnston (1961-2019): als een bang kind in het donker
nieuws

Daniel Johnston (1961-2019): als een bang kind in het donker

Daniel Johnston, held van vele beautiful freaks in de popmuziek, is overleden aan een hartaanval. Dat nieuws bracht de lokale krant ...
Ayreon in 013: kasteelheer Lucassen verbindt werelden
concert

Ayreon in 013: kasteelheer Lucassen verbindt werelden

Zijn glimlach aan het eind van de avond had niet breder kunnen zijn. Het was er een van grote tevredenheid ...

Recensie: LANA DEL REY - Born To Die (album) | OOR