Mooie verrassing eind vorig jaar tijdens het literatuur-meets-muziekfestival Crossing Border in Den Haag. In de grote zaal van de Koninklijke Schouwburg fungeerde Elbows Guy Garvey als achtergrondzanger van een muzikant die – zo concludeerde ik aan de hand van de bijna lege zaal – geen grote bekendheid genoot. Die muzikant was Peter Alexander Jobson, een goede vriend van Garvey en de bassist van I Am Kloot, een Britse indieband die hele mooie liedjes heeft gemaakt maar inmiddels in de vergetelheid lijkt te zijn geraakt. In 2016 ging de groep uit elkaar.

Burn The Ration Books Of Love is Jobsons eerste plaat als zanger en solomuzikant, maar dat zou je niet zeggen. Met zijn 51 jaar is de Brit een laatbloeier, maar hij laat zijn ervaringsjaren tellen. Met zijn spaarzaam maar prachtig versierde gitaar- en pianoliedjes, zalvende baritonstem en tijdloze songteksten, waarin hij met humor en bedachtzaamheid vertederende scènes schetst, doet hij denken aan grote singer-songwriters als John Prine, Randy Newman en Leonard Cohen. Jobson is daarnaast easy to like, zo merkte ik tijdens Crossing Border. Makkelijk in de omgang, altijd in voor een biertje en een babbeltje. Ook die vriendelijkheid en toegankelijkheid hoor je terug in zijn liedjes. Die luisteren heel makkelijk weg, zonder dat ze saai worden.