album
INDIEPOP

LOW

C'Mon

SUB POP/KONKURRENT

Opnieuw zijn het voornamelijk de ijzingwekkend mooie stemmen van het duo en hun allesbehalve gelukzalige woorden die de toon zetten. De sound is opnieuw warm, maar voller. Zo horen we onder meer Wilco-gitarist Nels Cline op lap steel en zijn de kinderen Hollis en Cyrus Sparhawk inmiddels bevorderd tot achtergrondkoor. Opvallend is het gitaargeluid in het hypnotiserend mooie Nothing But Heart, dat net als Witches trekjes van de noisy Neil Young vertoont. In die laatste track wordt tevens de stem van Al Green eervol bezongen. Het duurde ditmaal even, maar Low is terug met opnieuw een wonderschoon album. WILLEM JONGENEELEN

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van februari
11-tal

OOR 11-tal: dit zijn de beste albums van februari

Elke maand selecteren we de beste en belangrijkste albums van het moment. Een elftal niet te missen platen, hand-picked door de ...
'Get Lucky': hoe de robots menselijke trekjes kregen
achtergrond

‘Get Lucky’: hoe de robots menselijke trekjes kregen

Dat Daft Punk nog eens dé hit van het nieuwe millennium zou maken, stond al in de sterren geschreven. En ...
Voor slechts 2,95 euro lees je alles van OOR digitaal!
abo-actie

Voor slechts 2,95 euro lees je alles van OOR digitaal!

Neem nu een abonnement op OOR.NL Premium en krijg de eerste maand gratis! Daarna betaal je €2,95 per maand (maandelijks ...

Recensie: LOW - C'Mon (album) | OOR