album
INDIEPOP

LOW

C'Mon

SUB POP/KONKURRENT

Opnieuw zijn het voornamelijk de ijzingwekkend mooie stemmen van het duo en hun allesbehalve gelukzalige woorden die de toon zetten. De sound is opnieuw warm, maar voller. Zo horen we onder meer Wilco-gitarist Nels Cline op lap steel en zijn de kinderen Hollis en Cyrus Sparhawk inmiddels bevorderd tot achtergrondkoor. Opvallend is het gitaargeluid in het hypnotiserend mooie Nothing But Heart, dat net als Witches trekjes van de noisy Neil Young vertoont. In die laatste track wordt tevens de stem van Al Green eervol bezongen. Het duurde ditmaal even, maar Low is terug met opnieuw een wonderschoon album. WILLEM JONGENEELEN

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

The Libertines
Club OOR
The Libertines

The Libertines

Lees alle inter­views, achter­grond­verhalen, recensies, columns en agenda­tips van OOR nu ook op OOR.NL. Exclusief voor abonnees. ABONNEE EN WIL ...
John Mayer biedt een warme deken in Ziggo Dome
concert

John Mayer biedt een warme deken in Ziggo Dome

Nieuw werk van popster John Mayer komt mondjesmaat. Sinds zijn laatste bezoek, twee jaar geleden, zijn er drie nieuwe singles ...
OOR viert zijn 1000e editie! Een historie in honderdtallen
nieuws

OOR viert zijn 1000e editie! Een historie in honderdtallen

Duizend bommen en granaten, het is zover! Zo luidde ongeveer de vreugdekreet afgelopen zomer, toen een vage notie (‘Zouden we ...

Recensie: LOW - C'Mon (album) | OOR