album
INDIEPOP

LOW

C'Mon

SUB POP/KONKURRENT

Opnieuw zijn het voornamelijk de ijzingwekkend mooie stemmen van het duo en hun allesbehalve gelukzalige woorden die de toon zetten. De sound is opnieuw warm, maar voller. Zo horen we onder meer Wilco-gitarist Nels Cline op lap steel en zijn de kinderen Hollis en Cyrus Sparhawk inmiddels bevorderd tot achtergrondkoor. Opvallend is het gitaargeluid in het hypnotiserend mooie Nothing But Heart, dat net als Witches trekjes van de noisy Neil Young vertoont. In die laatste track wordt tevens de stem van Al Green eervol bezongen. Het duurde ditmaal even, maar Low is terug met opnieuw een wonderschoon album. WILLEM JONGENEELEN

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

De dEUS-motor ronkt als een Formule 1-wagen van Mercedes
concert
dEUS

De dEUS-motor ronkt als een Formule 1-wagen van Mercedes

Het twintigjarig jubileum van The Ideal Crash viert dEUS met een toertje door Europa. Integrale uitvoeringen van de plaat waarmee ...
I Am Easy To Find
album
The National

I Am Easy To Find

Er stonden er ongetwijfeld een paar te tongen tijdens hun laatste shows, maar het moge duidelijk zijn dat The National ...
Rammstein
album
Rammstein

Rammstein

Eindelijk, een nieuwe Rammstein. Het met een simpele lucifer getooide album is hun eerste sinds Liebe Ist Für Alle Da ...

Recensie: LOW - C'Mon (album) | OOR