album
INDIEPOP

LOW

C'Mon

SUB POP/KONKURRENT

Opnieuw zijn het voornamelijk de ijzingwekkend mooie stemmen van het duo en hun allesbehalve gelukzalige woorden die de toon zetten. De sound is opnieuw warm, maar voller. Zo horen we onder meer Wilco-gitarist Nels Cline op lap steel en zijn de kinderen Hollis en Cyrus Sparhawk inmiddels bevorderd tot achtergrondkoor. Opvallend is het gitaargeluid in het hypnotiserend mooie Nothing But Heart, dat net als Witches trekjes van de noisy Neil Young vertoont. In die laatste track wordt tevens de stem van Al Green eervol bezongen. Het duurde ditmaal even, maar Low is terug met opnieuw een wonderschoon album. WILLEM JONGENEELEN

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Lowlands beleeft topeditie

Lowlands beleeft topeditie

Midden augustus. Zowel de zomer als het festivalseizoen loopt op zijn einde, wat maar één ding kan betekenen: het is ...
When I Have Fears
album
The Murder Capital

When I Have Fears

Vraag de mannen van The Murder Capital naar hun favoriete band en ze noemen – niet geheel verrassend – The ...
This Is Not A Safe Place
album
Ride

This Is Not A Safe Place

Even de oude succesnummers oppoetsen, rondje om de wereld, cashen en weer terug naar moeder de vrouw. Zo ging het ...

Recensie: LOW - C'Mon (album) | OOR