Het gaat lekker met de popmuziek. De laatste jaren werd zo’n beetje iedere genrebarrière doorbroken, met als resultaat een mate van grenzeloosheid die de muziek alleen maar ten goede is gekomen. Iedere maand lijken er popplaten te verschijnen waarop met oude stijlen nieuwe moves worden gedanst. Voorbeeld van deze maand is Chin Up Buttercup, het kersverse album van Katie Stelmanis.

Als brein achter Austra – voorheen een groep, nu in de markt gezet als soloproject – maakt de Canadese al jaren lekker toegankelijke electropop. Dat doet ze op deze vijfde plaat nog steeds, maar voor het eerst speelt ze hier duidelijk met contrasten. De beats op Chin Up Buttercup, een plaat over allerlei soorten liefdespijn, zijn onderkoeld, ietwat lo-fi en bij vlagen ronduit freaky, waardoor ze sterk afsteken tegen Austra’s bijzondere, soms Björk-achtige engelenvocalen en vice versa. Producer Kieran Adams volgt in de voetsporen van Chromatics’ Johnny Jewel, door met trance- en Italodisco-invloeden een duistere doch romantische sfeer rond de zangeres te creëren die doet denken aan horrorfilms van het vage, kunstzinnige soort. Zelfs wanneer je je kunt voorstellen dat Austra’s muziek naar de club verhuist, zoals in het stomende Fallen Cloud, blijft er een element van angst aanwezig. Dansen op je hoede.