In 2002 ontdekten Shell White van EMI en Bruce Lundvall, destijds directeur van het legendarische jazzlabel Blue Note, de 21-jarige Norah Jones. Jones was toen nog een nobody. De zoveelste jonge vrouw die muziek had gestudeerd en met een groepje bevriende muzikanten in barretjes en restaurantjes speelde. Ze had geen bijster bijzondere achtergrond, haar persoonlijkheid bevatte geen voeding voor marketing. En toen ze eenmaal een plaat mocht gaan opnemen, liep ook dat niet meteen helemaal lekker. Maar toen haar debuutalbum Come Away With Me er eenmaal was, groeide Jones uit tot een sensatie.