album
POP/ROCK/WERELDMUZIEK

VAMPIRE WEEKEND

Contra

XL/V2

Vampire Weekend was misschien wel het beste debuut van 2008. Ondanks de gigantische buzz die er aan de release voorafging, zou ik haast willen zeggen. De vier New Yorkers losten de hoge verwachtingen die ze met hun eerste demootje ontketend hadden met gemak in en dat kan van veel andere buzz bands niet gezegd worden. Het verschil zat ‘m vooral in de benadering: in een tijdperk waarin de meeste bands grenzen opzoeken, overschrijden of zelfs eigenhandig creëren, keerde Vampire Weekend juist terug naar het ‘schone’ popliedje. Melodieus, aanstekelijk en zo min mogelijk door effecten gehinderd. Voornaamste inspiratiebron: Afrikaanse popmuziek.

Paul Simon, Talking Heads, Peter Gabriel, riep men direct in koor en niet ten onrechte: zij deden het pionierswerk. Zij incorporeerden de speelsheid en polyritmiek van Afropop in westerse liedjesstructuren. Met Contra luidt Vampire Weekend hoofdstuk twee van de bandgeschiedenis in en de plaat is nog ‘wereldser’ dan zijn voorganger. Naast Afrika en Amerika heeft Contra ook Azië, Europa en Zuid-Amerika in zijn DNA. Opener Horchata bevat Bollywood-referenties en lijkt in niets op vroeger Vampire Weekend-materiaal. De compositie is gelaagder, de harmonieën zijn ingewikkelder en er zijn zelfs zangeressen te horen. In het daaropvolgende White Sky slaan Ezra Koenig en co alsnog een brug naar het debuutalbum. Het nummer gaat verder waar M79 ophield, in dezelfde Manhattan-enscenering en met dezelfde hoofdpersonen. De metronoom – ook te horen in de sfeervolle ballad Taxi Cab – geeft het nummer structuur en staat daarmee in fijn contrast met het hysterisch hoog gezongen refrein. Het vuurwerk op Contra komt van de niets-aan-de-hand-ska-meezinger Holiday, de fantastische vocoder-fuck-up California English (waarop Ezra flowt als Busta Rhymes in z’n beste dagen) en het met onnavolgbare gitaar- en bashooks volgestouwde Cousins. Run – reggaeton meets rock – hoort ook in dit rijtje thuis, zij het in mindere mate. De drie opvallendste en meest afwijkende songs bewaart Vampire Weekend voor het laatst. Op Giving Up The Gun komen baile funk, rock en house samen, Diplomat’s Son is een even ambitieuze als onwaarschijnlijke mix van dancehall, reggaeton en Bollywood (inclusief een vocale sample uit M.I.A.’s Hussel). Het sferische slotstuk heet I Think Ur A Contra en zit boordevol grotestads- en relatiedramatiek. Tekstueel laat Koenig zich van zijn sterkte kant zien op Contra. De 24-jarige zanger weet clichés te vermijden, ook als hij zingt over uitgeholde onderwerpen (liefde, weglopen etc.). Contra is kortom een zeer rijk album, zowel muzikaal als tekstueel, en laat een nieuwe kant van Vampire Weekend zien zonder de nog jonge bandgeschiedenis een drastische wending te geven. Contra is het gedroomde vervolg van het Vampire Weekend-verhaal. TOM SPRINGVELD

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nieuwe keuzes!
abo-actie

Word lid en kies je eigen cd-pakket. Nieuwe keuzes!

OOR deelt uit! Neem nu een halfjaar- (€34,-) of jaarabonnement (€66,95) op OOR en kies je eigen doldwaze cd-pakket uit. We ...
Simulation Theory
album
Muse

Simulation Theory

De tijd dat de internationale pers laaiend enthousiast stond te wachten op een nieuw album van Muse is al een ...
The Beatles (The White Album)
album
The Beatles

The Beatles (The White Album)

In februari 1968 trokken The Beatles naar Rishikesh in India om daar deel te nemen aan een cursus meditatie bij ...

Recensie: VAMPIRE WEEKEND - Contra (album) | OOR