Hij komt uit een familie van ranchers uit de Canadese provincie Alberta, is de zoon van een veearts, heeft ervaring als rodeorijder en wordt gezien als de muzikale erfgenaam van wijlen western- en folkzanger Ian ‘El Viejo’ Tyson. Kortom, aan prairie cred geen gebrek bij Corb Lund (1969).
Op Dark Horses geeft de eigentijdse cowboytroubadour een carrièreoverzicht. Van elk van zijn elf albums brengt hij een wat hem betreft onderbelicht liedje – een ‘dark horse’ – solo ten gehore, met licht nasale tenor en akoestische gitaar. Zo komt de nadruk nog meer op zijn verrassende teksten te liggen. Die gaan onder andere over een Irak-veteraan die lijdt aan PTSS (het goed geresearchte oorlogsdrama Sadr City), over terugverlangen naar overzichtelijker tijden, voordat crystal meth de westelijke vlakten bereikte (de naar de westernschrijver en ‘laureaat van de lasso’ vernoemde wals Louis L’Amour), over de bloedige realiteit van het vak van veearts (de uit pa’s anekdotes samengestelde praatblues Talkin’ Veterinarian Blues) en over een verzamelaar van antieke wapens die wordt doodgeschoten met zijn eigen revolver (de gejodelde Victoriaanse-roman-in-drie-minuten Priceless Antique Pistol Shoots Startled Owner). Geinig tussendoortje van een originele verhalenverteller en onverbeterlijke sardonicus.
