Het voelt achteraf als een moment van door de coronapandemie veroorzaakte massapsychose, maar in 2020 was heel Nederland dusdanig in de ban van Roller Coaster van Danny Vera dat het de toppositie in de Top 2000 bereikte. Taylor Momsen, de frontvrouw van The Pretty Reckless, heeft vast nog nooit van ‘onze’ Zeeuwse troubadour Vera gehoord, maar verkent in het nummer Rollercoaster Of Life op vergelijkbare wijze de metaforische kracht van de achtbaan en hoe die zich tot ons leven verhoudt.

Heel veel prikkelender worden de teksten op Dear God verder ook niet. Momsen strooit een hele zak aan platitudes en gemeenplaatsen leeg en bouwt daar muzikaal een edgy en duister sfeertje omheen dat bij deze band zoals altijd een beetje té gemaakt voelt. Dat is geen enorm probleem bij lekkere lompe rocknummers als For I Am Death en Dragonfire (met lekker overdreven flamenco-gitaarlijn), maar richting het einde van de plaat, zo ongeveer wanneer de achtbaan-metafoor zijn intrede doet, gaat de vaart er onherroepelijk uit. Een midtempo nummer als Dark Days is instrumentaal het muzikale equivalent van een vieze magnetronhap en de tekst, vol zwakke pogingen tot religieuze beeldspraak, strooit enkel meer zout in de wond. Net als het leven is dit dus ook een plaat met pieken en dalen, maar echt de moeite waard zijn de pieken hier ook niet.