album
METALCORE

PARKWAY DRIVE

Deep Blue

EPITAPH

Een band die met indrukwekkende liveshows zelfs de grootste scepticus om kreeg. Aan Parkway Drive nu de schone taak die indrukwekkende sound op een album te vangen. Nou, dat is gelukt. Deep Blue is een wervelwind van een plaat geworden. De vele tempowisselingen zorgen voor een aangenaam afwisselend geheel. Bovenal bestaat Deep Blue uit goede nummers, met krachtige melodieën en de voor de band zo kenmerkende breakdowns. Die breakdowns halen overigens op momenten wel het tempo eruit, zoals op Deliver Me en Karma. Aan de andere kant zijn het diezelfde breakdowns die Pressures tot het beste nummer van het album maken. Parkway Drive mag zich met Deep Blue in hetzelfde rijtje scharen als Killswitch Engage en As I Lay Dying. En dat is een hele prestatie. Jammer alleen dat de plaat afsluit met het ongeïnspireerde Set To Destroy. Tip: negeren dat nummer en de overige twaalf koesteren.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Such Pretty Forks In The Road
album
Alanis Morissette

Such Pretty Forks In The Road

Als je in de tweede helft van de jaren negentig een clipzender aanzette, was de kans dat er binnen een ...
'Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig'
ontmoetingen

‘Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig’

En ook al kennen Ferry (De Kift) en Marien (Moss, Opera Alaska) elkaar niet, in het Hollandse zonnetje komen de ...
A New Day Now
album
Joe Bonamassa

A New Day Now

Joe Bonamassa debuteerde in 2000 veelbelovend met A New Day Yesterday. De toen 22-jarige New Yorker speelde uitstekend gitaar en ...

Recensie: PARKWAY DRIVE - Deep Blue (album) | OOR