album
POP

DEPECHE MODE

Delta Machine

MUTE/COLUMBIA/SONY MUSIC

De codewoorden zijn donker en gestript: de ronkende synths, zware bassen en beats, bluesy gitaren en getergde zang van David Gahan zijn van alle franje ontdaan en de unheimischesfeer is subliem. De randvoorwaarden voor een Grote DM-plaat zijn er dus, maar nadat de dubstepbassen van het spannende Welcome To My World je de plaat hebben ingetrokken, ontvouwt Delta Machine zich als een vitale maar compositorisch vooral degelijke herhalingsoefening. De gitzwarte blues van Angel, het gospelrefrein in Heaven, het aan Devotion refererende Slow, het muzikale palet is bekend maar levert geen nieuwe klassiekers op. Gejaagde stukken als Secret To The End en My Little Universe maken de trip nog spannend maar dat blijft niet het volle uur zo. Na ruim dertig jaar heeft Depeche Mode zijn geluid geperfectioneerd, maar ontbreekt het aan compositorisch vuurwerk. Typische veteranenkwaal natuurlijk. JOHN DENEKAMP

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Such Pretty Forks In The Road
album
Alanis Morissette

Such Pretty Forks In The Road

Als je in de tweede helft van de jaren negentig een clipzender aanzette, was de kans dat er binnen een ...
Made Of Rain
album
The Psychedelic Furs

Made Of Rain

Je hebt vintage postpunkbands die zelfs op pensioengerechtigde leeftijd nog beluisterbaar nieuw werk uitbrengen (al houdt het na Wire en ...
Fontaines D.C.: 'De insteek was dit keer postpunk-Beach Boys'
interview

Fontaines D.C.: ‘De insteek was dit keer postpunk-Beach Boys’

Dit interview met Grian Chatten en Conor Deegan III, respectievelijk zanger en bassist van het Ierse Fontaines D.C., vond plaats ...

Recensie: DEPECHE MODE - Delta Machine (album) | OOR