Na een carrière van 35 jaar heeft Carl Craig eindelijk zijn eigen documentaire: Desire. Waarin collega’s Giles Peterson, Laurent Garnier en Kenny Larkin de loftrompet blazen over de Afro-Amerikaanse technovernieuwer uit Detroit. De bijbehorende soundtrack is eveneens de moeite en laat zich beluisteren als een dwarsdoorsnede uit het oeuvre van Craig.

Van de futuristische en stekelige cyberjazz in tracks als My Machines (1991) en Bug In The Bassbin (1996) via de tantra-achtige houseremix die hij in 2007 voor Junior Boys deed naar het pastorale Meditation Four uit 2013. Het contrast tussen zijn avontuurlijke vroege werk en de gepolijste latere producties is onmiskenbaar. Vergelijk de hotsebotsende jazzfunk van Urban Tribe’s Program 12 eens met het glanzend gelakte verbouwingswerk dat hij in 2015 voor Mirko Loco deed en probeer dan niet ineen te krimpen. Voor wie nog nooit van Carl Craig heeft gehoord, vormt deze soundtrack een prima introductie tot de Detroitse danceproducer. Vooral zijn veelzijdigheid en talent voor puntgave melancholieke melodieën komt goed naar voren.