Op hun vorige album Triple Trouble (2022) werd al duidelijk dat The Residents hun magie en geheimzinnigheid aan het verliezen zijn. Gebleven is hun eigenzinnigheid, wat ze nu bewijzen met Doctor Dark, een album over nogal controversiële thema’s als zelfmoord, euthanasie en shootings.

Twee jonge metalfans proberen zichzelf dood te schieten, maar eentje overleeft het. Na een operatie voelt hij zich nog steeds ongelukkig. Hij maakt kennis met Doctor Dark, een ‘suicide facilitator’ die van mening is dat ieder mens zijn eigen einde mag kiezen. Niet het makkelijkste en vrolijkste onderwerp om een plaat over te maken. De productie was in handen van Edwin Outwater (Metallica) en direct al in de openingstrack laat hij zich gelden: na een lieflijk intro met vogelgeluiden klinkt plotseling een muur van metalgitaren. In de loop van het album wordt het metalaandeel minder, maar wat blijft zijn de vele strijkerspartijen en zangkoren. De muziek is flink orkestraal en de synthesizers zijn dik aangezet. Hierdoor klinkt het allemaal behoorlijk bombastisch, net als de tv-verslaggever die her en der op typisch overdreven Amerikaanse wijze de nieuwsberichten voorleest. Op het eind keert de rust terug, als het koor in een David Lynch-achtige setting Take Me To The River zingt. Doctor Dark heeft muzikaal en tekstueel veel inleving nodig en is misschien iets te pretentieus. Het maakt dat je soms terugverlangt naar de tijden van Kaw-Liga of The Mole Show.