In een interview dat hij voor zijn andere band Spiritual Beggars gaf, liet gitarist Michael Amott (ex-Carcass) zich ontvallen dat Arch Enemy in Japan geldt als ‘een van de populairste metalbands van de laatste jaren’. We deden navraag en hij bleek zowaar gelijk te hebben.
Om diezelfde status te verwerven in Europa is het natuurlijk niet handig om vlak voor aanvang een optreden op de Nijmeegse metalhappening Fields Of Rock te cancellen. En helemaal niet tactisch is het – van medegitarist en broer Chrisopher Amott – om vlak voor de release van deze zesde studioplaat de band te verlaten. Ook al is het vanwege studieverplichtingen. Maar goed dat er voor de aanstaande Ozzfest-tour door de Verenigde Staten in de persoon van Gus G. (Nightrage, Firewind, Mystic Prophecy) een waardige invaller is gevonden. En gelukkig ook dat Christopher er samen met zijn collega’s nog wel voor gezorgd heeft dat Doomsday Machine een hoofdklasse-metalplaat is geworden. Veel veranderd ten opzichte van Anthems Of Rebellion is er niet. De scherpe grunt van frontvrouw Angela Gossow is nog nét iets snauwender, de gitaarmelodieën van de gebroeders Amott snijden nog nét iets meer vlees en in Nemesis klinken achtereenvolgens dikke thrashriffs, Slayer-solo’s en een bijna poppy refrein. Ruim voldoende input dus om Europa en – welja – zelfs Amerika om te krijgen.
