‘Ik hoor Tinlicker toch het liefst als ze de progressieve kant op gaan, zoals op de vier tracks zonder gastvocalist’, oordeelde OOR’s Klaas Knooihuizen twee jaar terug over hun indiedanceplaat Cold Enough For Snow. Het lijkt erop dat hij bij de Utrechtse vrijdenkers op de koffie is geweest, want op Dreams Of The Machine spinnen ze weer ouderwets brede klanktapijten.

En aan gastvocalisten doet Tinlicker ditmaal niet, aangezien het tegenwoordig een trio is: nieuwste aanwinst is de Britse zangeres en producer Hero Baldwin, wier stem in een afgemeten bak galm prachtig bij de diepere sound kleurt. Samen doen ze op deze nieuwe plaat onderzoek naar de grens tussen mens en machine. En dat gevoel, ergens tussen hoopvol en dystopisch in, weten ze in nummers als Dancing In The Dark, 4AM en Reborn sterk over te brengen. De spannendste track van de plaat is God In You, dat klinkt als een Tinlicker -remix van een fictieve samenwerking tussen Faithless en Underworld. En dat ene woordje – spanning – is precies waar het verder een beetje aan ontbreekt.

Technisch klinkt het album piekfijn en het verhaal rondom AI en menselijkheid is uiterst relevant, maar de muziek is dat iets minder. De meerwaarde ten opzichte van oudere albums, uit zowel eigen keuken als die van figuren als Lane 8 en Ben Böhmer, hoor ik er niet helemaal in. Tinlicker doet op Dreams Of The Machine precies wat we graag van ze horen, maar is daar wel een tikkeltje voorspelbaar in.