album
Avant-garde

Thundercat

Drunk

BRAINFEEDER/PIAS

Ben jij een dude of dudette die lacht om een goed getimede scheet? Kun je niet kiezen tussen seks en een potje Mortal Kombat? Vraag je je regelmatig écht af hoe het zou zijn als je een lief klein poesje was? Vindt iedereen jou een rare nerd en vind jij dat zelf stiekem best wel cool? Dan is Drunk, het nieuwe album van Stephen ‘Thundercat’ Bruner, echt helemaal jouw ding. Bruner is een meesterbassist, een cosmic jazz-piloot en een geniaal sessiemuzikant. Hij speelde met vele groten, van Erykah Badu tot de Red Hot Chili Peppers, en drukte recent zijn stempel op meesterwerken van Flying Lotus, Kendrick Lamar en Kamasi Washington.

Maar Thundercat is ook een trotse weirdo. En om die karaktereigenschap kun je niet heen op Drunk. In de eerste vijf minuten van de plaat passeert er een hyperactieve jazzinstrumental (Uh Uh), een tekenfilmmuziekachtig lied over technologie (Bus In These Streets) en een nummer dat eindigt met gesnurk en een scheet (Captain Stupido). Drunk bevat 23 tracks, waarin Bruner zowel zijn tekstuele als muzikale weirdness kwijt kan. De lijn tussen gek en geniaal is flinterdun, dat blijkt ook hier. Kenny ‘Danger Zone’ Loggins en oud-Doobie Brother Michael McDonald optrommelen voor een Earth Wind & Fire-ademende soulbriljant (Let Me Show You)’ Geniaal! Een extreem nerdy ode aan Tokyo vol gamehall bleeps en anime-namedrops’ Dito. De meeste nummers duren nog geen drie minuten, maar Bruner en producer Flying Lotus weten ze niettemin vol te proppen met tientallen virtuoos ingespeelde laagjes. De op goedkope luidsprekers onhoorbare Kamasi Washington-sax aan het einde van Them Changes en de funky, naar Bootsy Collins knipogende baslijnen onderin het uiterst verslavende Friend Zone, om maar wat te noemen. Drunk is een plaat die je draait, draait en draait. Niet alleen omdat alles simpelweg zo lekker klinkt, maar ook omdat je steeds weer nieuwe inzichten, nieuwe grappen, nieuwe klanken en nieuwe easter eggs ontdekt. In tegenstelling tot op Thundercats eerste twee albums duurt geen nummer hier te lang. Hij werkt een idee uit en gaat verder met iets nieuws, om het hele boeltje uiteindelijk samen te voegen tot één grote, doldwaze collage. Het maakt Drunk een van de meest unieke platen van dit jaar, afkomstig van een artiest die op zijn eigen planeet opereert.

 

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Wide Awake!
album
Parquet Courts

Wide Awake!

Was Wide Awake! een debuut geweest, hadden we dan van een klassieker gesproken? Parquet Courts’ vijfde – zevende als je ...
Win tickets voor Screaming Females in Sugarfactory
winactie
Screaming Females

Win tickets voor Screaming Females in Sugarfactory

Aanstaande zondag 27 mei in de Sugarfactory in Amsterdam: Screaming Females! Ouderwetse punrock uit New Jersey, gespeeld door een band ...
Part Of The Light
album
Ray LaMontagne

Part Of The Light

In veel jaarlijstjes trof je ‘m niet aan, maar Ouroboros, de laatste plaat van Ray LaMontagne, werd ten tijde van ...

Recensie: Thundercat - Drunk (album) | OOR