Wreckless Eric (echte naam: Eric Goulden) was in 1978 een van de eerste artiesten op Stiff Records, maar zo bekend als zijn labelgenoten Elvis Costello of The Damned is hij nooit geworden. Na zijn eerste concert in Paradiso, april 1980, noemde de Volkskrant hem een ‘loser’. In Nederland is zijn enige claim to fame de single Hit And Miss Judy, die in 1979 Alarmschijf was en drie weken in de Top 40 stond.

Na zijn Stiff-periode bracht hij platen uit bij diverse labels, vaak onder namen als The Len Bright Combo. In 1985 nam hij als Captains Of Industry het album A Room Full Of Monkeys op. De pers kraakte het af en het flopte grandioos. Het album klonk door een overdaad aan meerstemmige zang en instrumenten dan ook erg rommelig.

Veertig jaar later heeft Wreckless Eric de songs van die plaat opnieuw opgenomen onder de titel England Screaming. Van het overdadige en volle geluidsbeeld is niet veel over; je hoort vooral de man en zijn elektrische gitaar. De songs klinken rauw en hoewel het tempo niet zo hoog ligt als in zijn punky popdagen grijpen de negen vrolijke, ongepolijste liedjes toch terug naar de tijd van zijn low budget opgenomen debuutsingle Whole Wide World (1977). Wreckless Eric heeft zichzelf verjongd. Wat dat betreft had hij van mij dan ook weer goedlachs en alleen met zijn gitaar op de hoes mogen staan.