album
AVANT-GARDE

AUTECHRE

Exai

WARP/V2

Het kostte een draaibeurt of vier. Acht uur hersenkraken. Toen begon ik zowaar dingetjes te herkennen. Irlite (get 0) leek – ik zeg met nadruk leek – wel iets van een jazzmotiefje te hebben. Jatavee C ademde eenzelfde melancholie als de vroege Detroit-techno en was melodieus en bijna – ik zeg bíjna – warm te noemen. T Ess Xi had een wiegende drum ‘n’ bass-cadans, Recks On een ouderwetse electrohiphopbeat. Opeens grossierde Autechre weer in langgerekte composities die, hoe goed gecamoufleerd ook, langzaam van A naar B werkten in plaats van lukraak tussen Q, X en Y heen en weer te schieten; nummers ook met iets wat leek op, ja heus, een hook. Dat is misschien nog wel de grootste winst ten opzichte van de fragmentarische voorgangers: dat een idee zich weer progressief mag ontwikkelen in plaats van in een vlaag van deconstructivisme (lees: afbraakwoede) na twee, drie minuten in de knop gebroken te worden. De rust die hervonden lijkt. In prijsnummer Bladelores proefde ik de sereniteit van weleer. Dat had ik na albums 6 t/m 10 niet meer durven hopen.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket
abo-actie

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. We hebben de keuze uit ...
Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers
special
jimi hendrix

Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers

Jimi Hendrix schuift in 1969 aan bij de Dick Cavett Show in een blauwe kimono. Het kledingstuk lijkt op een ...
'Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk'
muziek in coronatijd

‘Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk’

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist Hooijer de ontwikkelingen in de ...

Recensie: AUTECHRE - Exai (album) | OOR