album
Pop

The Low Anthem

Eyeland

WASHINGTON SQUARE/NEWS

Gelukkig is niet alles bagger, zeker niet als Ben Knox Miller zijn weemoedstem gebruikt in melancholiedjes. Zo houden het ingetogen The Pepsi Moon en de electropopsong Behind The Airport Mirror de herinnering aan de klassieker Oh My God, Charlie Darwin (2008) levend. Maar de Low Anthem-adept wordt keihard uit zijn comfortzone geknuppeld als Knox Miller c.s. zich manifesteren met pop-avant-gardisme in de vorm van het lawaaiige Ozzie (rommelig en irritant gefröbel) en Wzgddrmtnwrdz (bizar dadaïsme). Am I The Dream Or Am I The Dreamer’ hakt erin met vocoder-onzin, wollige en demente metalnoise en losgeslagen pathosambient. Hoe verzinnen ze het. Wat heeft die lui in godsnaam bezield? Hebben ze misschien teveel naar Lou Reeds Metal Machine Music geluisterd? Slechts vijf van de elf dongd c.q. geabstraheerde muziekbrokken scoren een voldoende. Muzikale verandering is een groot goed, experimenteren ook. Maar met deze schizofrene plaat maakt The Low Anthem zijn naam op glorieuze wijze te schande. In In Eyeland heeft Knox Miller het over suïcide. Eyeland is artistieke en commerciële zelfmoord.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket
abo-actie

Word nu lid van OOR en kies je eigen cd-pakket

OOR deelt uit! Neem een halfjaar- of jaarabonnement op OOR en kies je eigen cd-pakket. We hebben de keuze uit ...
Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers
special
jimi hendrix

Een halve eeuw zonder Jimi Hendrix: zijn 20 beste nummers

Jimi Hendrix schuift in 1969 aan bij de Dick Cavett Show in een blauwe kimono. Het kledingstuk lijkt op een ...
'Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk'
muziek in coronatijd

‘Juist het politiek incorrecte maakte de Stones leuk’

Ook voor de popmuziek zijn het ongekende tijden. In dit blog signaleert en bespreekt OOR-columnist Hooijer de ontwikkelingen in de ...

Recensie: The Low Anthem - Eyeland (album) | OOR