Inspiratiebron voor duizenden metalbands en naamgever van de extreemste metalvorm die er is (blackmetal): Venom heeft zijn plaatsje in de top wel verdiend. Maar die plek is ook dubieus, want vaak wordt Venom verweten muzikaal geen hoogvlieger te zijn en na het midden van de jaren tachtig niets substantieels meer te hebben uitgebracht. Toch gaat de band alweer meer dan dertig jaar mee en is Fallen Angels het dertiende album. En de Engelsen laten een verrassend vitale indruk achter.

Natuurlijk dragen Cronos en de zijnen een bevlogen geschiedenis met zich mee, maar wanneer je Fallen Angels op eigen merites moet beoordelen, is het een geslaagd album. De band kiest voor een heldere productie, waardoor de thrashkant nog beter naar voren komt, zoals in Nemesis en Sin. En met Punk’s Not Dead (geen Exploited-cover) zet men een verdienstelijke betonrocker neer. Toch blijft Venom ook de duistere kant opzoeken, met teruggedraaide passages, verstomde schreeuwen en nummers als Hail Satanas. Venom-fans mogen hun harten loslaten. De band heeft helemaal geen slechte beurt gemaakt.