Onaangekondigd was Following Sea er plots, driekwart jaar na het vorige album al. dEUS heeft er wel eens langer over gedaan. Mauro Pawlowski verklaarde me vlak voor de release van Keep You Close dat de band in een hoerastemming verkeerde, zo productief waren ze geweest. Heel veel te gek materiaal – vooral de op groove gebaseerde tracks – had Keep You Close niet gehaald. Tom Barman zet de lijnen uit en koos ervoor een album te maken dat één geheel vormde; warm, intiem, vol groots opgezette melodieën, romantiek en vergankelijkheid, zoals college Engelshoven dat verwoordde. Niet heel conventioneel, maar wel ver verwijderd van de gekte uit hun beginjaren. Zonder echte uitschieters ook.

De tracks op Following Sea vormen veel minder een geheel. Mij bevalt dat stukken beter. Niet dat alles hier mijlenver van Keep You Close verwijderd is. Dat kan ook niet; het meeste komt uit dezelfde sessies in de eigen Vantage Point Studio in Antwerpen en opnieuw gebruiken vier van de vijf muzikanten ook keyboards. Het ruim zes minuten spannend blijvende One Thing About Waves had ook als afsluiter van dat album voldaan en het fraaie Sirens is qua ritmiek het hooguit een paar uur jongere tweelingzusje van Ghost. De meerwaarde van de iets grilligere Following Sea zit onder meer in het experimenteren met de stem door Barman. Hij deed het al eerder, op In A Bar, Under The Sea bijvoorbeeld, maar hier is er in wel vier songs sprake van spoken word of praatzang. Experimenteel van opzet is zeker Hidden Wounds, gebaseerd op een verslag in The Guardian. Daarin vecht een postgetraumatiseerde militair voor de rechten van mentaal getroffenen. Barman leest voor en geeft commentaar.

Verbeten is ook het meest bombastische, licht aan TC Matic herinnerende Fire Up The Google Beast Algorithm. Niet alles is echter even zwaar, getuige het lichte The Soft Fall (met strijkersarrangementen van Peter Vermeersch, nu het brein van bigband Flat Earth Society, in 1994 nog producer van debuut Worst Case Scenario) en de radiohit in spe Crazy About You. Met het sterk aan Serge Gainsbourg herinnerende Quatre Mains noteren we ook het eerste Franstalige lied van dEUS. Barman coverde op zijn met pianist Guy van Nueten vervaardigde live album diens Le Poinçonneur Des Lilas al eens. De liefde lijkt oprecht en Quatre Mains is een heerlijk swingend nummer dat het wachten op het eerder verwachte nieuwe album van Magnus (de samenwerking van Barman met de ook hier voor programmeerwerk aanwezige CJ Bolland) iets verlicht. Waar Keep You Close meer een herfstplaat was, zo zou je dit voor het merendeel als een zomerplaat kunnen ervaren. Hoe gevaarlijk een zee soms ook blijft. Begin 2013 mag van mij de volgende dEUS alweer komen. Vol liedjes met een frivool lentegevoel dan? WILLEM JONGENEELEN