Frank Zappa was een fenomeen. Geen virtuoos zanger, gitarist of liedjesschrijver, maar een whizzkid op het gebied van muziektheorie die op papier ingewikkelde composities schreef die hij vervolgens liet uitvoeren door virtuoze muzikanten. Daarbij liet hij zich inspireren door moderne klassieke muziek, avant-gardejazz en elektronica. Met zijn satirische teksten was hij een van de gezichtsbepalende figuren in de Amerikaanse tegencultuur.

Zover is het allemaal nog niet als in de zomer van 1966 Freak Out! verschijnt, het debuut van zijn band The Mothers Of Invention. Het is meteen een dubbelalbum, met daarop een grillige mix van bluesrock, garagerock, doowop en psychedelica. Producer Tom Wilson slaagt erin de uitersten tot één geheel te smeden. Het album opent met puntige popliedjes als Who Is The Brain Police, How Could I Be Such A Fool en Any Way The Wind Blows.

Naarmate het album vordert, worden de songs weirder, zoals het experimentele Help I’m A Rock, het a capella It Can Happen Here en de ruim twaalf minuten durende geluidscollage The Return Of The Son Of Monster Magnet. In de VS doet Freak Out! niet zoveel, maar in Europa is het wel een succes. Deze 60th Anniversary-boxset bevat zowel de originele stereo- en monomix als een versie zonder mastering. De onderlinge verschillen zijn gering, dus dat is iets voor de echte fanaten.

De gewone liefhebber zal eerder de oren spitsen bij de concertopnames van 24 juni 1966 uit de Fillmore Auditorium in San Francisco. De vocalen zijn wat vervormd, maar het is interessant om de songs van het album live te horen. Ook is er een vroege versie van Plastic People, de bewerking die The Mothers maakten van Louie Louie van The Kingsmen. De prijsnummers zijn echter de demo’s uit de oefenruimte: uitstekende uitvoeringen in een prima geluidskwaliteit. Daarbij kun je je prima voorstellen waarom Verve Records de band een contract aanbood en zelfs liet debuteren met een dubbelalbum.