album
Pop

WHITE LIES

Friends

INFECTIOUS/PIAS

Je niet tot cynisme later verleiden, dat is de truc bij het luisteren naar White Lies. Debuut To Lose My Life… (2009) was in feite een kwalitatief hoogwaardige nawee van de postpunkrevival die een groot deel van de jaren nul in zijn greep had. ‘Goede namaak’ noemde ik het destijds.

Sindsdien werd het er niet veel beter maar ook niet veel slechter op, met als logisch gevolg dat hele volksstammen zwichten voor de onheilszwangere stadium anthems van de jongelingen uit Londen; in de UK haalden tot op heden al hun platen de top 5. Goed, waar vierde worp Friends te plaatsen in het pantheon der hedendaagse popmuziek? De plaat heeft weer alles in zich om de charts te bestormen: grootse refreinen, empathische teksten (‘No, I’m not gonna break your heart or even bruise it’) en een berg bombast in de productie. Die de jongens ditmaal overigens zelf voor hun rekening namen, waarvan akte en waarvoor hulde. Wat is dan precies het punt? Simpel, White Lies heeft een geloofwaardigheidsprobleem. De vorm gaat voor de inhoud uit en échte emotie is nergens te bespeuren. Wat niet wegneemt dat ik Take It Out On Me en Is My Love Enough? na twee luisterbeurten hard meezing. Je begrijpt: White Lies verwart me. En Friends maakt het er niet duidelijker op.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

nieuws
Hüsker Dü

Hüsker Dü-drummer Grant Hart overleden

Triest nieuws. Hüsker Dü, een van de grondleggers van de hardcorepunk, is zijn drummer en co-songwriter Grant Hart verloren. Hart ...
album
Prophets Of Rage

Prophets Of Rage

De verrassing van Pinkpop dit jaar? Dat een stelletje veteranen zonder een album uit unaniem werd gebombardeerd tot hoogtepunt van ...
album
Foo Fighters

Concrete And Gold

Greg Kurstin produceerde! Paul McCartney speelt mee als drummer! Shawn Stockman van Boyz II Men doet zangkoortjes! Nog veel meer ...