album
Punk

EVERY TIME I DIE

From Parts Unknown

Juist, een van de hardst beukende platen van het jaar. Het knappe is: Every Time I Die schuift – natuurlijk onder invloed van Ballou – op naar een nog harder geluid, nog waanzinnigere riffs en nog meer intensiteit, maar weet tegelijkertijd die kenmerkende swing te behouden. Het is die swing die van bijvoorbeeld The Big Dirty (2007) en Ex-Lives (2012) platen met een geheel eigen karakter maakte. Op het eerste gehoor op From Parts Unknown, album nummer zeven, minder southern rock, wat minder mathcore en wat meer spierballen, maar dat technische en swingende zit er nog wel degelijk in. Het maakt van From Parts Unknown een bijna dreigende plaat, met veel korte chaotische nummers, met daarin natuurlijk de kenmerkende cynische teksten van Keith Buckley. Wat is het lekker dat er na het ziedende openingstrio ineens een track als Overstayer tussen staat. Nog steeds bovengemiddeld hard, maar ook met rustpuntjes, wat adempauzes. En het trage begin van Moor dat – niet verrassend – na anderhalve minuut alsnog losbarst. Alles klopt. Every Time I Die wordt ook na zeven albums alleen maar beter. Een prestatie van wereldklasse.

Deel dit artikel

Meest gelezen artikelen

Such Pretty Forks In The Road
album
Alanis Morissette

Such Pretty Forks In The Road

Als je in de tweede helft van de jaren negentig een clipzender aanzette, was de kans dat er binnen een ...
'Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig'
ontmoetingen

‘Ik heb die mensen in het publiek dus tóch nodig’

En ook al kennen Ferry (De Kift) en Marien (Moss, Opera Alaska) elkaar niet, in het Hollandse zonnetje komen de ...
A New Day Now
album
Joe Bonamassa

A New Day Now

Joe Bonamassa debuteerde in 2000 veelbelovend met A New Day Yesterday. De toen 22-jarige New Yorker speelde uitstekend gitaar en ...

Recensie: EVERY TIME I DIE - From Parts Unknown (album) | OOR