Sommige bands zou je wel naar de top willen schreeuwen. En stiekem weet je dat ze er nooit zullen komen. Spoon uit Austin, Texas is het geesteskind van miskend genie Britt Daniel. Ga Ga Ga Ga Ga (alleen met zo’n titel al red je het niet) is de zesde plaat van Spoon. De vijfde (Gimme Fiction uit 2005) was een wereldplaat vol vernuftige pop die alle kanten uitwaaide. De basis van Spoon is indiepop maar de band schakelt makkelijk naar funk, country, soul, you name it.
De winst van Ga Ga Ga Ga Ga (weer een wereldplaat) is dat het album meer een eenheid is. Was de band in de funky single I Turn My Camera On van Gimme Fiction nauwelijks te herkennen als Spoon, op dit zesde album zijn alle invloeden meer in het totaalgeluid verwerkt. Dat geluid leunt net zoveel op piano als op gitaar. De plaat opent sterk met het rafelige Don’t Make Me A Target. Het dwingende The Ghost Of Your Lingers, dat door het stuwende pianowerk John Cale in herinnering brengt, is meesterlijk. Op de beste momenten is de muziek van Spoon wonderlijk en enigszins vervreemdend. In You Got Yr. Cherry Bomb klinkt Motown-soul door en Don’t You Evah heeft een lome funky groove. Britt Daniel is een creatieve spons die zijn invloeden moeiteloos inpast in zijn eigen geluid. Als The Beatles op de witte dubbele. Prachtplaat weer van Spoon, maar neem er de tijd voor. JOHN DENEKAMP
